ΙΩΑΝΝΙΝΑ- Αναιρέσεις 2008 - ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΧΩΡΟΙ ΣΤΑ ΓΙΑΝΝΕΝΑ

ΟΙ ΟΜΙΛΙΕΣ ΤΗΣ ΑΛΕΞ ΜΠΕΓΚΑ ΚΑΙ ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΡΓΥΡΟΥ

Οι ιδιωτικοποιήσεις των ελεύθερων δημόσιων χώρων στα Γιάννενα και η τοπική αντίσταση

ΑΛΕΞ ΜΠΕΓΚΑ

Το ζήτημα των ιδιωτικοποιήσεων των δημοσίων ελεύθερων χώρων, αναδεικνύεται σήμερα στη χώρα μας στο επίκεντρο της πολιτικής επικαιρότητας και ιδεολογικής αντιπαράθεσης, ως ένα κομμάτι της διαδικασίας άλωσης των δημόσιων υποδομών από το ιδιωτικό κεφάλαιο, στα πλαίσια της νεοφιλελεύθερης διακυβέρνησης, υπό την ηγεμονία της νεοκλασικής σχολής οικονομικής σκέψης.

Με μόνο κριτήριο την οικονομική αποτελεσματικότητα, εξυφαίνεται από τη δεκαετία του 90, τη δεκαετία του εκσυγχρονισμού, το πλέγμα των ιδιωτικοποιήσεων. Παραδίνονται αργά αλλά συνειδητά, νευραλγικοί τομείς της οικονομικής και κοινωνικής ζωής του τόπου στον ιδιωτικό τομέα, όπως οι επικοινωνίες, οι μεταφορές, η ενέργεια, το ασφαλιστικό σύστημα. Παράλληλα μειώνεται η δημόσια χρηματοδότηση τεχνικών έργων υποδομών, προκρίνεται η συγχρηματοδότηση με Συμβάσεις Παραχώρησης πρώτα, Συμπράξεις Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα σήμερα (ΣΔΙΤ) και ιδιωτικοποιείται έτσι η κατασκευή και κυρίως η μακροχρόνια εκμετάλλευση οδικών, σιδηροδρομικών, λιμενικών έργων καθώς και κοινωνικών υποδομών, όπως νοσοκομεία, σχολεία, πυροσβεστικοί σταθμοί, αλλά και κοινωφελών υποδομών, δικτύων ύδρευσης, αποχέτευσης, άρδευσης, βιολογικών καθαρισμών. Διακυβεύονται τέλος ο δημόσιος χαρακτήρας της υγείας, της παιδείας, των ελεύθερων χώρων, της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς, του φυσικού περιβάλλοντος και των φυσικών πόρων.

Η περίπτωση των ιδιωτικοποιήσεων των ελεύθερων δημόσιων χώρων λαμβάνει κυρίως χώρα στην πόλη, στον αστικό χώρο και αφορά στην άλωση από ιδιώτες εδαφικών εκτάσεων, που έχουν δημόσιο ή δημοτικό ιδιοκτησιακό καθεστώς, είναι αδόμητες ή εν μέρει δομημένες, φιλοξενούν εγκαταστάσεις ποικίλων χρήσεων δημοσίου χαρακτήρα, έχουν ελεύθερη πρόσβαση για τους πολίτες, ή πρόσβαση έναντι χαμηλού αντιτίμου.

Στις μετασχηματιζόμενες ελληνικές πόλεις, η περίοδος του ιστορικού πυρήνα αλλά και του πυκνοδομημένου κέντρου, που περιβάλλεται από προάστια και εν συνεχεία την ύπαιθρο, έχει αντικατασταθεί από τη φάση της πολυκεντρικής και άτακτα εκτεινόμενης συγκέντρωσης, αρχής γενομένης από την πρωτεύουσα. Παρόλα αυτά παραδοσιακές αστικές τυπολογίες, όπως η πλατεία, το πάρκο, οι υπαίθριοι κινηματογράφοι, η συνοικία με τα αστικά κενά, διατηρούσαν τη βαρύτητα τους μέχρι τη δεκαετία του 90, ως τόποι με υπόσταση και περιεχόμενο, καθώς γέμιζαν με δράσεις τις καθημερινότητες.

Η κυριαρχία της νεοφιλελεύθερης πολιτικής με σοσιαλιστικό μανδύα, τόσο στην κεντρική διοίκηση, όσο και στην αυτοδιοίκηση, όρισε τους ελεύθερους δημόσιους χώρους ως εμπόρευμα, η διαχείριση του οποίου, θα ακολουθούσε εφεξής τους κανόνες της αγοράς. Η υφαρπαγή τους από τους πολίτες και η μετατροπή τους σε χώρους ιδιωτικού πλουτισμού και κερδοσκοπίας, δρομολογήθηκαν την περίοδο του εκσυγχρονισμού. Κύριοι μηχανισμοί για την προώθηση αυτής της πολιτικής υπήρξαν η απαξίωση, η υποχρηματοδότηση, η κακοδιαχείριση, αλλά και η ιδεολογική υποβολή της κακοδαιμονίας και αναποτελεσματικότητας του ιδιωτικού τομέα, καθώς και το καταναλωτικό ατομικιστικό πρότυπο

Οι πολίτες σταδιακά έπαψαν να κάνουν χρήση των ελεύθερων χώρων, αποκόπηκαν από αυτούς και ωθήθηκαν να γίνουν καταναλωτές, διασκεδάζοντας κυρίως σε χώρους της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, πηγαίνοντας τα παιδιά τους σε κλειστούς παιδότοπους, αφήνοντας εντέλει τους δημόσιους χώρους στα πιτσιρίκια και στους μετανάστες. Χωρίς υπερασπιστές και με μια γενικευμένη φιλολογία για την ανικανότητα του δημόσιου τομέα, ελεύθερες δημόσιες εκτάσεις μεταφέρθηκαν σε ιδιώτες με δικαιώματα δόμησης, καθώς με ειδικές πολεοδομικές ή χωροταξικές ρυθμίσεις μετατράπηκαν σε χώρους προς ανοικοδόμηση και εκμετάλλευση, με μακροχρόνιες παραχωρήσεις που ισοδυναμούν με πωλήσεις, απαγορεύοντας την ελεύθερη πρόσβαση στους πολίτες.

Στην περίπτωση της πρωτεύουσας, οι Ολυμπιακοί Αγώνες έδρασαν σαν δούρειος ίππος καθώς γενίκευσαν την ανατροπή του ρυθμιστικού σχεδίου και πρόκριναν την αξιοποίηση μεγάλων αδόμητων εκτάσεων μητροπολιτικής εμβέλειας, με γνώμονα την οικονομική εκμετάλλευση από ομάδες επιχειρηματικών συμφερόντων. Θυμίζω ότι στις κατευθύνσεις του ρυθμιστικού ήταν ο σχεδιασμός πάρκων, στις περιοχές Γουδί, Ελαιώνα, Ελληνικού όπως και η ανάπλαση και δημόσια χρήση του παραλιακού μετώπου στο Σαρωνικό. Με μοχλό την κατασκευή και εγκατάσταση ολυμπιακών υποδομών, με δαπάνες δημοσίων πόρων, αλλά στην αρμοδιότητα της ανώνυμης εταιρίας Ολυμπιακά Ακίνητα, δρομολογήθηκε, μία απίστευτη κρατική αυθαιρεσία εις βάρος της περιουσίας του ελληνικού λαού. Τα Ολυμπιακά Ακίνητα Α.Ε. δεν δίστασαν να παραχωρήσουν σε ιδιώτες προς εκμετάλλευση, ως μετα-ολυμπιακή αξιοποίηση, τμήματα της παραλίας του Σαρωνικού, (μαρίνα ιστιοπλοΐας ολυμπιακών), της περιοχής του Γουδιού, (γήπεδο badmington) και της περιοχής του Ελαιώνα, (γήπεδο Παναθηναϊκού), με αποτέλεσμα οι μελέτες του ρυθμιστικού να μένουν ανενεργές, αλλά να έχουν ενεργοποιηθεί οι πολίτες διεκδικώντας τον ελεύθερο χώρο και την ελεύθερη πρόσβαση, με αποκορύφωμα τα γεγονότα στο Δήμο του Ελληνικού και το άνοιγμα των παραλιών στους πολίτες.

Στην περίπτωση της πόλης μας δεν θυμάμαι με ποια ακριβώς έκταση, ή δημοτική εγκατάσταση άρχισε η διαδικασία των ιδιωτικοποιήσεων. Με αργά βήματα η Όαση και η Κυρα-Φροσύνη από δημοτικές επιχειρήσεις αναψυχής έγιναν ιδιωτικές, κλειστές και αισθητικά απαράδεκτες, παραπέμποντας σε Χαβάη η Ινδονησία. Δεδομένης της απέχθειας των πολιτών για τις υπηρεσίες του δήμου, της αμηχανίας μπροστά σε μία πολιτική δράση που μόλις άρχιζε να εκτυλίσσεται του βαθύτατου χάους της αριστεράς και της ανυπαρξίας παράδοσης κινηματικών δράσεων σχετικών με τις ιδιωτικοποιήσεις οι αντιδράσεις ήταν χλιαρές. Οι τόνοι ιδεολογικής αντιπαράθεσης άρχισαν να ανεβαίνουν, όταν προτάθηκε από τη δημοτική αρχή Παπασταύρου, η δημιουργία του υπόγειου πάρκινγκ της κεντρικής πλατείας και ο εγκλεισμός της Όασης του Κωνσταντινίδη, σε ένα γυάλινο κέλυφος προσφορά της μελέτης στο νέο ιδιώτη-ενδιαφερόμενο, ώστε να αυξηθεί η κάλυψη και η εκμετάλλευση.

Το μέτωπο της αντίστασης στις ιδιωτικοποιήσεις που στην περίπτωση των Ιωαννίνων έβλαψαν και την αρχιτεκτονική κληρονομιά (με την κατεδάφιση του Ξενία και την τσιμεντοποίηση του περιβάλλοντος χώρου της Όασης), αρχίζει να συντάσσεται στις αρχές της δεκαετίας που διάγουμε, ως Επιτροπή Αγώνα Πολιτών για την διάσωση της πλατείας αρχικά, για την Όαση μετά, ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις και την αυθαιρεσία των διοικούντων γενικά.Προέκυψε σαν πρωτοβουλία για την υπεράσπιση των δημόσιων χώρων ως δημόσιου αγαθού, αλλά και σαν αναγκαιότητα καταγγελίας, στην κοινωνία και στους θεσμούς, της αντιλαϊκότητας της πολιτικής των ιδιωτικοποιήσεων, καθώς στο δημοτικό συμβούλιο εξέλειπε κάθε ίχνος αντίστασης στα σχέδια της δημοτικής αρχής των μεγαλοεργολάβων (Θεμελιοδομή) και μεγαλοεπιχειρηματιών (Καρούζος). Μέσα από τις διεκδικήσεις και τους αγώνες της, για την πλατεία, το Ξενία, την εγκατάσταση του ΚΤΕΛ στο Μάτσικα, επανέφερε τη συμμετοχή, το ενδιαφέρον και την αγωνιστικότητα των πολιτών για το μέλλον της δικής τους συλλογικής περιουσίας και το σενάριο κοινωνικής αξιοποίησης των δημόσιων υποδομών.Με την αγωνιστική της στάση κατέδειξε τους άθλιους χειρισμούς του ιδιωτικού κεφαλαίου και τη στάση της δημοτικής αρχής δίπλα σε αυτό, απέναντι στο ενεργό κομμάτι της κοινωνίας. Στάση με χαρακτήρα απαξιωτικό, καταγγελτικό, κατασταλτικό.Με τις ανοιχτές γενικές συνελεύσεις και τον διάλογο που αναπτύχθηκε, δόθηκε περιεχόμενο στην έννοια της δημοκρατίας και διευκολύνθηκε η συνάντηση και η συνεύρεση διαφορετικών πολιτικών ομάδων της αριστεράς, του αντιεξουσιαστικού χώρου, ανθρώπων με περιβαλλοντικές ευαισθησίες, πράγμα που αποτέλεσε βάση συνεργασιών και αγωνιστικής αντιμετώπισης και γενικότερων πολιτικών ζητημάτων που προέκυψαν.

Μέσα από τις παρεμβάσεις της ανέδειξε εν μέρει με προτάσεις που έκανε το όραμα για μια εναλλακτική ανάπτυξη της πόλης βασισμένης στις συλλογικές ανάγκες και το δημόσιο συμφέρον. Αν και πραγματικότητα είναι, πως το μεγάλο κομμάτι των ιδιωτικοποιήσεων πραγματοποιήθηκε και τμήματα της κοινωνίας βρίσκονται μακράν της αντιμετώπισης καθημερινών αστικών προβλημάτων και αποφάσεων της τοπικής αυτοδιοίκησης, συλλογικά, το αίτημα της ύπαρξης και ενδυνάμωσης θυλάκων υπεράσπισης των δημόσιων ελεύθερων χώρων, παραμένει επίκαιρο, καθώς οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές συνεχίζουν να ασκούνται.

Άλεξ Μπέγκα

Για τις «Αναιρέσεις»

13/06/08

ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ - ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΧΩΡΟΙ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΑΡΓΥΡΟΣ

Σύντροφοι και συντρόφισσες , φίλες και φίλοι: Όπως όλοι μας γνωρίζουμε και έχουμε νιώσει στο πετσί μας η πόλη και η περιοχή μας τα τελευταία 7 χρόνια έχουν μετατραπεί σε ένα θέατρο συνεχόμενων κοινωνικών αγώνων για την υπεράσπιση των συνεχώς συρρικνωμένων ελεύθερων και δημόσιων χώρων. Με κορυφαίο γεγονός την μάχη για την υπεράσπιση του Ξενία που κατέληξε σε αυτό το πογκρόμ καταστολής, τρομοκρατίας και τραμπουκισμών που ζήσαμε και δυστυχώς συνεχίζουμε να βιώνουμε ως βιοπολιτικά υποκείμενα και ενεργοί πολίτες των Ιωαννίνων

Αγώνες που ήταν η κινηματική απάντηση των ενεργών πολιτών απέναντι σε ένα ντελίριουμ επίθεσης στους ελευθέρους χώρους και την δημόσια περιούσια, αγώνες για την υπεράσπιση των κοινωνικών δικαιωμάτων μας στο χώρο και στο χρόνο , αγώνες που εναντιώνονται στην ιδιωτικοποίηση αυτών των χώρων, αγώνες για την διατήρηση της φυσικής και πολιτιστικής βιοποικιλότητας.

Μια επίθεση στους χώρους που στηρίζεται πολιτικά και επιχειρησιακά από την κυβέρνηση, ενορχηστρώνεται από την τωρινή δημοτική αρχή των Ιωαννίνων και την νομαρχιακή αρχή της περιοχής μας, εξυπηρετώντας ανοικτά και απροκάλυπτα την λούμπεν και παμφάγα ντόπια και πολυεθνική αστική τάξη και ολιγαρχία που μας έχει κάτσει στο σβέρκο, ζώντας παρασιτικά από τον κοινωνικό πλούτο που με πολύμορφο τρόπο παράγουμε.

Δυστυχώς δεν πρόκειται για ένα τοπικό φαινόμενο που αφορά τους ντόπιους εντολοδόχους των συμφερόντων του κεφαλαίου και των ελίτ- αυτό σε καμία περίπτωση δεν αθωώνει την συγκεκριμένη συμπεριφορά τους - αλλά πρόκειται για ένα συνολικότερο φαινόμενο που αφορά άμεσα και καθοριστικά τον συγκεκριμένο καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής σε αυτή την ύστερη ολοκληρωτική και παρασιτική του φάση .

Είναι κοινή διαπίστωση από πολλές πλευρές πως έχει κυριαρχήσει μια άνευ όρων οικονομική μανία που έχει παραδώσει ολόκληρο τον πλανήτη στην κερδοσκοπία του κεφαλαίου και ιδιαίτερα του χρηματιστικού κεφαλαίου που θυσιάσει κάθε ίχνος ζωής, τα πολιτιστικά και κοινωνικά αγαθά στο βωμό του κέρδους.

Λεηλατώντας ανθρώπινους, ζωικούς, φυτικούς και περιβαντολογικούς πόρους με μια απίστευτη κερδοσκοπική λύσσα και μανία που επί της ουσίας είναι η βάση του καπιταλιστικού ολοκληρωτισμού και μηδενισμού που βιώνουμε κυρίως ως θύματα αλλά και ως ένα βαθμό ως θύτες που συμμετέχουμε στο κυνήγι του καταναλωτισμού και της εμπορευματοποίησης για να αυτοπραγματωθούμε ως οντότητες που έχουμε χάσει -ελπίζω όχι οριστικά και αμετάκλητα- την δυνατότητα του έλεγχου της ζωής μας.

Και αυτό σε μια εποχή που σε μια υλική βάση δημιουργούνται οι δυνατότητες οι παραγωγοί του κοινωνικού πλούτου να ελέγχουν συνολικά και αδιαμεσολάβητα τους όρους ζωής, παραγωγής και κατανάλωσης με βάση τα συλλογικά κοινωνικά δικαιώματα και ανάγκες. Φυσικά αυτό θα προϋπόθετε μια διαφορετικού τύπου κοινωνική συγκρότηση που σήμερα δεν υφίσταται παρά μόνο ως μια θετική ουτοπία στα σχετικά στενά όρια πολιτικών και κινηματικών πρωτοποριών.

Ο άναρχος τρόπος που το καπιταλιστικό σύστημα αντιμετωπίζει τα προβλήματα στον πλανήτη μας φαίνεται και στην περιοχή μας στο τρόπο που διαχειρίζεται το ζήτημα των ΧΥΤΑ και των σκουπιδιών . Π.χ στην περίπτωση των ΧΥΤΑ στο νομό Ιωαννίνων έχουμε να κάνουμε με μια «επιστημονική» μελέτη που κολλάει παντού και εν τέλει επιλέγει με ολότελα «επιστημονικό» τρόπο περιοχές που δεν έχουν τόσο γερές πλάτες με την κεντρική εξουσία. Αυτό συμβαίνει με την περιοχή του Ελληνικού, του Καρβουναριού και της Λευκίμμης.

Η παρασιτική υφή του σημερινού καπιταλισμού έχει φτάσει σε τέτοιο βαθμό που παράγει αμέτρητα σκουπίδια και ύστερα δεν ξέρει τι να τα κάνει, ή καλύτερα στήνει βιομηχανίες για να κερδίσει από την διαχείριση τους σε βάρος μιας συνολικότερης δημοκρατικά σχεδιοποιημένης ρύθμισης οργανωμένη από το σύνολο των κατοίκων μιας ευρύτερης περιοχής με βάση την ικανοποίηση των αναγκών των εργαζόμενων και όχι των ημέτερων και των συμφερόντων. Το ίδιο συμβαίνει και με την περιοχή του Ελληνικού , του καρβουναριού και της Λευκίμμης που έζησε και την αγρία και δολοφονική καταστολή του κράτους και των δυνάμεων του. Ένα γεγονός που αποδεικνύει περίτρανα πως οι μηχανισμοί του κράτους και της αγοράς με ένα ολοκληρωτικό τρόπο χρησιμοποιούν όλα τα μέσα για να περάσουν το πρόγραμμα τους.

Με την ίδια άναρχη και ανορθόλογη οπτική είδαν και το ζήτημα της μεταφοράς των ΚΤΕΛ που το μόνο που κάνουν είναι να μεταφέρουν το πρόβλημα ένα δρόμο πιο κάτω , επιβαρύνοντας την Λίμνη και το κυκλοφοριακό , στοχεύοντας στα τεράστια κέρδη που συνεχίζει να δίνει η γη και η οικοδόμηση της.Στην περίπτωση του ΚΤΕΛ είναι σε τέτοιο βαθμό η ανορθόλογη αντιμετώπιση των ζητημάτων που προκαλεί την διαφοροποίηση των αστικών δυνάμεων που προσβλέπουν σε ένα πράσινο καπιταλισμό με χαρακτηριστική περίπτωση αυτή του υφυπουργού Σ. Καλογιάννη .

Μέσα από αυτό το πρίσμα ο αγώνας για την υπεράσπιση αλλά και την διεύρυνση των ελεύθερων και δημόσιων χώρων και τόπων εντάσσεται οργανικά στα πλαίσια ενός πολύμορφου και πολυεπιπέδου αντικαπιταλιστικού αγώνα υπεράσπισης και διεύρυνσης των κοινωνικών και εργατικών δικαιωμάτων και αναγκών, όπως είναι η αξιοπρεπής εργασία , η υγεία , η παιδεία, ο ελεύθερος χρόνος, τόπος και χώρος.

Το να έχουμε χώρους και πλατείες που να μην τις έχουν απαλλοτριώσει τα καπιταλιστικά και άλλα συμφέροντα δεν είναι ένα μεταυλικό αίτημα χορτασμένων μικροαστών αλλά ένα βασικό εργατικό αίτημα και διεκδίκηση που αφορά τον κάθε εργαζόμενο πολίτη που θέλει να ζει αξιοπρεπώς σε μια πόλη που τον σέβεται ως εργαζόμενο, πολίτη και άνθρωπο.

Κατά συνέπεια ο αγώνας για να μην ιδιωτικοποιηθούν οι δημόσιοι τόποι… συνδέεται άρρηκτα με τον αγώνα στην αξιοπρέπεια στην εργασία, με τον αγώνα για την ριζική μείωση των ωρών εργασίας που θα αυξήσει τον ελεύθερο χρόνο, το πραγματικό μέτρο του κοινωνικού πλούτου κατά τον Μαρξ.

Ένας ελεύθερος χρόνος που θα πρέπει να απελευθερωθεί και αυτός με την σειρά του από την εξάρτηση του από την καταναλωτική δικτατορία και τον εμπορευματικό ολοκληρωτισμό που μας επιβάλλεται.Μια απελευθερωτική διαδικασία που θα στοχεύει στην συνολική μας απελευθέρωση , τόσο ως εργατική δύναμη όσο και ως καταναλωτικά είδωλα..

Σε αυτά τα κινηματικά και αγωνιστικά πλαίσια έχει τεράστιο νόημα και σημασία να υπάρχουν ελεύθεροι και δημόσιοι χώροι ως ένα συστατικό στοιχείο μιας αλλού τύπου οργάνωσης της κοινωνίας μας.

Και σε αυτό το σημείο νομίζω πως πρέπει να επισημάνουμε κάτι σημαντικό έως και καθοριστικό στα πλαίσια μιας αντίληψης που δεν επιθυμεί απλώς να διορθώσει τα πράγματα εντός του καπιταλιστικού συστήματος αλλά να συνεισφέρει με όλες τις δυνάμεις στην υπόθεση της ανατροπής και της χειραφέτησης των παραγωγών του κοινωνικού πλούτου:

Ελεύθεροι και δημόσιοι χώροι δεν είναι απλώς τα κομμάτια της πόλης που φιλοξενούν μέρος της κοινωνικής ζωής των κατοίκων, λειτουργώντας σαν τόποι παιχνιδιού και περιπάτου, συνεύρεσης κι επικοινωνίας, άθλησης, δημιουργίας και προβληματισμού, καταργώντας τα στεγανά της διαφορετικής ηλικίας, καταγωγής, μορφωτικού επιπέδου, κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης. Αυτό δεν συνεπάγεται πως και αυτό στις μέρες της καθολικής ιδιώτευσης δεν είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Ίσως να είναι το πρώτο δειλό βήμα αλλά σίγουρα δεν φτάνει.

Πρέπει να κατανοήσουμε πως οι ελεύθεροι χώροι δεν υφίσταται αφ’ εαυτού, «υπάρχουν» μόνο μέσα από την αυτοθεσμισμένη, ανατρεπτική, δηλαδή την άμεσα απελευθερωτική δράση των πολιτών και εργαζόμενων.

Ένας δημόσιος χώρος υπάρχει πραγματικά μόνο όταν οι πολίτες οικειοποιούνται αυτούς τους χώρους, ως περιοχές κοινωνικής ζύμωσης, περιοχές ανοικτές στο προβληματισμό και στην αμφισβήτηση, περιοχές συνάντησης και αναφοράς ενεργών υποκείμενων που παράγουν μια πραγματικότητα πέρα από την πραγματικότητα της καπιταλιστικής πραγμοποίησης. Διαφορετικά μιλάμε για μια «προσομοίωση» δημόσιου χώρου όπου οι ιδιώτες στο «ελεύθερο» χρόνο τους καταναλώνουν και αυτοκαταναλώνονται σαν εμπορεύματα.

Σε αυτή την περίπτωση οι χώροι , τόποι, οι χρόνοι , το περιβάλλον δεν είναι απλώς το ανόργανο σώμα του ανθρώπου αλλά μετατρέπονται σε οργανικό μέρος μιας διαδικασίας κοινωνικής και πολιτικής αυτοσυνειδησίας και απελευθέρωσης για την διεκδίκηση μιας διαφορετικής κοινωνικής συγκρότησης πέρα από το εμπόρευμα και την αποξένωση.

Ετσι εξηγείτε και η επιθετικότητα του κράτους , τους παρακράτους και των μηχανισμών του σε κοινωνικά στέκια, αυτοδιαχειριζόμενος χώρους που σημειώθηκαν το τελευταίο διάστημα στην Αθήνα , Θεσσαλονική, αλλά και πέρσι στα Γιάννενα

Για αυτό ήταν τόσο σημαντικές οι δράσεις μας μέσα και εξω από το Ξενία ως επιτροπή αγώνα πολιτών. Για αυτό και η καταστολή του κράτους και των δημοτικών και παραδημοτικών αρχών ήταν άμεση το καλοκαίρι του 2005.

Τι θέλω να πω: Οι άμεσες δράσεις στο χώρο του Ξένια παρήγαγαν το «μικρόβιο» της ανατροπής και της οικειοποίησης των δημόσιων χώρων που δημιουργούσε ένα κακό προηγούμενο τόσο στις δυνάμεις που ήθελαν και συνεχίζουν να θέλουν τα πράγματα να παραμείνουν ως έχει, αλλά και σε αυτές τις δυνάμεις που λόγω αδυναμίας ή πολιτικής και ταξικής επιλογής δεν θέλουν να αλλάξουν ριζικά και άμεσα τα πράγματα.

Το ανατρεπτικό και αμεσοδημοκρατικό κίνημα της επιτροπής αγώνα πολιτών κτυπήθηκε γλήγορα προτού πάρει χαρακτήρα επιδημίας, μόνο που άφησε την σπορά του τόσο στην περιοχή μας όσο και ευρύτερα.

Είναι γνωστό πως στα ιστορικά και πολιτικά πλαίσια οι ανατρεπτικές σπορές ακολουθούνε μη γραμμική πορεία και μέσα από αυτή την οπτική οι αγώνες για το Ξενία και την πλατειά είναι απόλυτα δικαιωμένοι και συνεχίζουν να αποτελούν επικίνδυνα προηγούμενα για την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων.

Για αυτό και το συνεχιζόμενο μένος και μίσος των κατεστημένων πολιτικών και οικονομικών δυνάμεων για τους αγωνιστές και τις πολιτικές δυνάμεις που βρέθηκαν στο καμίνι του αγώνα για την υπεράσπιση των ελεύθερων και δημόσιων χώρων και της δημόσιας περιουσίας στην περιοχή μας.

Όπως το ζήσαμε και πρόσφατα στο νομαρχιακό συμβούλιο με την επίθεση που δεχτήκανε μέλη του κινήματος υπεράσπισης των ελεύθερων και δημοσίων χώρων από «κλακαδόρους» των συμφερόντων και της τοπικής εξουσίας.

Μέσα στην επιτροπή αγώνα πολιτών συναντήθηκαν πολιτικές δυνάμεις και αγωνιστές σε μια ισότιμη αμεσοδημοκρατική βάση που δεν είχαν ξαναβρεθεί ποτέ όλοι μαζί και παρόλες τις διαφορετικές ιστορικές πολιτικές αναφορές τους δημιούργησαν ένα από τα κάτω μέτωπο αγώνα που βρέθηκε στο δρόμο και συγκρούστηκε με την ντόπια και μη εξουσία.

Το σημαντικότερο είναι πως η ομορφιά της σύγκρουσης , οι αναλαμπές της ανατροπής ένωσε ανθρώπους που ακόμη συνεχίζουν να ενώνονται, να συσπειρώνεται και δράνε μαζί.

Πρόκειται για μια εν δυνάμει και ενέργεια μάχιμη κοινότητα αγωνιστών. Για ένα ιστορικό προηγούμενο και κρατούμενο στην τοπική κοινωνική ιστορία που θα πρέπει ως πολιτικά υποκείμενα από εκεί ξεκινήσουμε και να το αναπτύξουμε περαιτέρω σε μια κατεύθυνση μαζικοποιήσης της δράσης της επιτροπής αγώνα πολιτών ή αντιστοιχών επιτροπών αγώνα που θα γεννηθούν.

Άλλωστε οι μορφές οργάνωσης κάθε φορά συνδέονται άρρηκτα με το κάθε φορά επίπεδο συγκρότησης των μάχιμων υποκείμενων και την δύναμη της οικονομικής και πολιτικής καπιταλιστικής εξουσίας.

Εξάλλου η επίθεση στα δικαιώματα μας θα συνεχιστεί αμείωτη και όσο δεν δραστηριοποιούνται οι πολίτες, οι εργαζόμενοι, οι κάτοικοι παρά μόνο οι «πρωτοπόρες δυνάμεις», τόσο η κατάσταση θα χειροτερεύει για τους πολλούς που θα ζούνε στο πετσί τους τις επιλογές των λίγων. Είναι ένα ανοικτό ερώτημα που θα πρέπει κάθε συνειδητοποιημένος πολίτης και εργαζόμενος θα πρέπει να το απαντήσει.

Σύντροφοι , συντρόφισσες , φίλες και φίλοι νιώθω περήφανος για την στράτευση μου στο αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση, νιώθω περήφανος που βρέθηκα μαζί σας στο δρόμο, στην σύγκρουση με τα συμφέροντα και καλοτυχίζω τον εαυτό μου που σας γνώρισα. Μέσα από τις συλλογικές αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, μέσα από την ενότητα και την σύγκρουση απόψεων , αντιλήψεων , ιστορικών αναφορών δημιουργούμε αντικειμενικά τον κόσμο που ονειρευόμαστε και θέλουμε να φτιάξουμε .

Ο κόσμος μας , ο άλλος κόσμος , ο κόσμος που θα θεμελιώνει μια πραγματική ανθρώπινη κοινότητα που θα βασίζεται στην δημοκρατική σχεδιοποίηση , την κοινωνική , παραγωγική αυτοδιαχείριση και αυτοοργάνωση , στην θέληση για ζωή, στην αγάπη, στην συντροφικότητα , στην γενναιοδωρία, στην χαριστικότητα, στην απληστία για γνώση και όχι μια ψευδοκοινότητα εμπορευμάτων και ανταλλακτικών αξιών είναι εδώ μπροστά μας.

Είναι στην ομορφιά του δρόμου, είναι στην ομορφιά της σύγκρουσης, είναι στην ομορφιά της ποίησης , της τέχνης , της δημιουργίας και του έρωτα.

Από εμάς θέλει να σταθούμε στο ύψος των ιστορικών στιγμών που ζούμε, ιστορικές στιγμές που με αργόσυρτο και αντιφατικό τρόπο διαμορφώνουν τους όρους για την ανατρεπτική επιστροφή των δυνάμεων της ζωντανής εργασίας, της χαράς και της δημιουργίας.

Για την επιστροφή της προοπτικής της καθολικής κοινωνικής, πολιτικής απελευθέρωσης των παραγωγών του κοινωνικού πλούτου, πλούτου υλικού, αϋλου και συναισθηματικού.

Γνωρίζω, γνωρίζουμε πως τα πράγματα δεν είναι και δεν θα είναι εύκολα αλλά ούτε και για αυτούς τα πράγματα θα είναι περίπατος.

Σύντροφοι , συντρόφισσες, φίλες και φίλοι, ενωτικά, ριζοσπαστικά και μαχητικά ήρθε η ώρα να δημιουργήσουμε- εκ νέου- τους όρους για να ξανασυναντηθούμε παρέα με τον κόσμο της εργασίας και του πολιτισμού στο πανηγύρι της ανατροπής, ήρθε η ώρα να ξανασπείρουμε τον φόβο σε αυτούς που θέλουν να εξουσιάζουν τις ζωές μας. Ένα είναι το σίγουρο- μπορούμε!!!! Ας το πράξουμε!!!!! Γιατί η πράξη δικαιώνει την θεωρία και όχι το αντίθετο.

just do it Ας ΞΑΝΑΒΡΕΘΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ ΑΝΗΚΕΙ

ΔΙΗΜΕΡΟ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΠΟΛΗΣ

Διήμερο συζητήσεων, για “τη ζωή που μας αρνούνται σε μια πόλη που μας ανήκει» διοργανώνουν αντικαπιταλιστικές κινήσεις πόλεις, στο λόφο του Στρέφη(θεατράκι), στις 21 και 22 Ιούνη. Στο επίκεντρο της συζήτησης θα βρεθούν οι αναδιαρθρώσεις στην πόλη, που ενισχύουν το καπιταλιστικό μοντέλο ανάπτυξης και εντείνουν την εκμετάλλευση κάθε ελεύθερου χώρου, η πλήρης υποταγή του φυσικού πλούτου στην αγορά...

Διήμερο συζητήσεων, για “τη ζωή που μας αρνούνται σε μια πόλη που μας ανήκει» διοργανώνουν αντικαπιταλιστικές κινήσεις πόλεις, στο λόφο του Στρέφη(θεατράκι), στις 21 και 22 Ιούνη.

Στο επίκεντρο της συζήτησης θα βρεθούν οι αναδιαρθρώσεις στην πόλη, που ενισχύουν το καπιταλιστικό μοντέλο ανάπτυξης και εντείνουν την εκμετάλλευση κάθε ελεύθερου χώρου, η πλήρης υποταγή του φυσικού πλούτου στην αγορά γεγονός που οδηγεί στην καταστροφή του και «στρώνει το έδαφος» για πυρκαγιές όπως της Πάρνηθας της Πεντέλης και του Υμητού, οι αλλαγές στην τοπική αυτοδιοίκηση μέσα από τις διαδικασίες επιχειρηματικοποίησης της και ολοκλήρωσής της σαν τοπικό κράτος, η δημιουργία του νέου θεσμικού πλαισίου («Καποδίστριας 2») αλλά και τα μέτωπα αντίστασης το περιεχόμενο και οι μορφές οργάνωσης τους.

Σε αυτό το πλαίσιο κρίναμε αναγκαία την συνεύρεση, τη συζήτηση και το συντονισμό των συλλογικοτήτων που υπάρχουν ή γεννήθηκαν τα τελευταία χρόνια και προσπαθούν να απαντήσουν στην επίθεση σε τοπικό επίπεδο από αντικαπιταλιστική σκοπιά. Καλούμε τις συλλογικότητες και τον κόσμο που ανησυχεί, προβληματίζεται και θέλει να αγωνιστεί για μια άλλη πόλη να ανταλλάξουμε αγωνιστικές εμπειρίες, αναλύσεις και προβληματισμούς.

Το διήμερο συζητήσεων διοργανώνουν οι αντικαπιταλιστικές κινήσεις: «Αγωνιστική Κίνηση Αντι- ΘΕΣΕΙΣ» Αγ. Βαρβάρας, «Ανεξάρτητη Αριστερή Συσπείρωση Αιγάλεω- ΑΝ. Α. Σ. Α», «Αριστερή Κίνηση Ιλίου- Πετρούπολης- Καματερού», «Αριστερή Κίνηση Περιστερίου», «Αριστερή Παρέμβαση Πολιτών Βύρωνα», «Μια Πόλη Ανάποδα - Αριστερή Παρέμβαση στους Δρόμους της Νέας Σμύρνης», «Αυτόνομη Αριστερή Συσπείρωση Χαλανδρίου», «Εκτός Σχεδίου- Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση Νέας Ιωνίας», «Μαχόμενη Αριστερή Δάφνη», «ΠΡΩτοβουλία ΚΑΤοίκων στα Νότια», «Αγωνιστική Πρωτοβουλία Εξαρχείων» και «Εκτός των τειχών – Ριζοσπαστική Δημοτική Κίνηση στο Μαρούσι».

Τα θέματα των συζητήσεων είναι «Ελεύθεροι χώροι και μέτωπα παρέμβασης» το Σάββατο 21 Ιούνη, και «Τοπική Αυτοδιοίκηση και θεσμικές αλλαγές» την Κυριακή 22 Ιούνη. Οι εκδηλώσεις θα ξεκινήσουν στις 7.30 μμ. και η διαδικασία θα είναι ανοιχτή για τοποθετήσεις συλλογικοτήτων, αγωνιστών και οποιουδήποτε ενδιαφέρεται να συμμετάσχει στη συζήτηση. Στο χώρο θα υπάρχουν περίπτερα των κινήσεων, οπτικοακουστικό υλικό, αφίσες και θα λειτουργεί μπαράκι.

ΔΡΑΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΚΙΜΜΗ

Ένταση και επεισόδια σημειώθηκαν το απόγευμα της Δευτέρας έξω από τον Χώρο Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων Λευκίμης, με αποτέλεσμα, σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, να τραυματιστούν τρεις αστυνομικοί, μεταξύ αυτών ο αστυνομικός υποδιευθυντής Κέρκυρας.

Κάτοικοι επιχείρησαν να εμποδίσουν τη διαπλάτυνση του δρόμου έξω από το ΧΥΤΑ, έστησαν οδοφράγματα και συγκρούστηκαν με δυνάμεις της αστυνομίας πετώντας πέτρες. Οι αστυνομικοί απάντησαν με δακρυγόνα και πλαστικές σφαίρες.
Αυτή την ώρα, περίπου 300 κάτοικοι έχουν αποκλείσει την κεντρική οδική αρτηρία της περιοχής και επιχειρούν να ανακαταλάβουν την είσοδο του ΧΥΤΑ.

Επεισόδια στη Λευκίμη

Στο σημείο υπάρχει αστυνομική δύναμη, ενώ στην περιοχή σπεύδουν επίσης ισχυρές δυνάμεις των ΜΑΤ.

http://www.skai.gr/master_story.php?id=84979

Ανακατάληψη του ΧΥΤΑ Λευκίμμης επιχειρούν αυτή τη στιγμή οι κάτοικοι της περιοχής ενώ ήδη μέσα στον υπό κατασκευή «ΧΥΤΑ» στα Μεσοράχια έχει καταφέρει να περάσει μια ομάδα κατοίκων. Οι δυνάμεις των ΜΑΤ επιχειρούν να αναδιοργανωθούν και να ενισχύσουν την παρουσία τους με κλήση διμοιριών.

http://enakcorfu.blogspot.com/

Η ΔΡΑΣΥ - ΝΟΡΑΣΥ ΓΙΑ ΤΟ ΟΧΙ ΤΩΝ ΙΡΛΑΝΔΩΝ

Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΚΑΙ Η ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΧΑΙΡΕΤΙΖΕΙ ΤΟ ΟΧΙ ΤΩΝ ΙΡΛΑΝΔΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ

ΔΙΠΛΑ ΣΤΟ ΟΧΙ ΤΩΝ ΙΡΛΑΝΔΩΝ ΒΑΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΑΡΝΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΤΩΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΩΝ

Παρασκευή, 13 Ιούνιος 2008

ΟΧΙ στην ΕΥΡΩΣΥΝΘΗΚΗ - ΟΧΙ στην ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΥΡΩΠΗ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΣΥΝΘΗΚΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΡΛΑΝΔΙΑ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Καταγγέλλουμε την δολοφονική επίθεση της κυβέρνησης της ΝΔ στους διαδηλωτές στην Λευκίμμη Κέρκυρας που άφησε πίσω της μια νεκρή και την αγρία καταστολή της εκδήλωσης διαμαρτυρίας των ανέργων στο Άγιο Δημήτριο Κοζάνης. Ενώ όλα δείχνουν πως την ίδιο έργο θα επαναληφθεί και στο Ελληνικό στην περιοχή μας.
Η αλητεία και η τρομοκρατία της κυβέρνησης της δεξιάς, των δήμαρχων και νομαρχών τους έχει ξεπεράσει τα όρια και δεν σέβεται τίποτε , όπως έδειξε και η περίπτωση της μεθόδευσης στην μεταφορά του ΚΤΕΛ στην Παπανδρέου.
Στηρίζουμε με όλες μας τις δυνάμεις τους δίκαιους αγώνες των κατοίκων στην Λευκίμμη, των κατοίκων στο Ελληνικό των ανέργων στο Άγιο Δημήτριο Κοζάνης και των κατοίκων στην οδό Παπανδρέου.
Θεωρούμε πως είναι στο χέρι του αγωνιζόμενου ελληνικού λαού να σταματήσει με όλα τα μέσα την δολοφονική επίθεση της κυβέρνησης των ιδιωτικοποιήσεων , της φτώχειας, και της ανεργίας.
Καλούμε όλες τις αριστερές, προοδευτικές και δημοκρατικές δυνάμεις να συγκροτήσουν ένα ενωτικό και μαχητικό μέτωπο αγώνα που θα συντονίσει και θα οργανώσει τον αγώνα ενάντια στην κυβέρνηση της φαυλότητας και της τρομοκρατίας.

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ
ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ

Το έγκλημα εγκατάστασης του ΚΤΕΛ στον υδροβιότοπο ΜΑΤΣΙΚΑ ολοκληρώνεται.

Ο Νομάρχης Ιωαννίνων, στρουθοκαμηλίζοντας, μέχρι σήμερα, έλεγε ότι οι εν λόγω άδειες έχουν εκδοθεί για κατασκευή εμπορικού κέντρου!!! (λες και απευθύνεται σε τριτοκοσμικούς) και παρά την αναρμοδιότητά του, την οποία πολλές φορές μέχρι σήμερα επικαλέσθηκε σε σχετικές ερωτήσεις στο Νομαρχιακό Συμβούλιο, πήρε επάνω του την πολιτική ευθύνη, υπερκεράζοντας τις Δημόσιες και καθ ύλη αρμόδιες, σε θέματα εφαρμογής των προϋποθέσεων αλλά και των νόμων, Υπηρεσίες και έδωσε την άδεια λειτουργίας του Σταθμού Υπεραστικών Λεωφορείων ΚΤΕΛ στην περιοχή του ΜΑΤΣΙΚΑ. Ενώ αντίθετη γνώμη είχε το ΤΕΕ τμήμα Ηπείρου, οι παρατάξεις της αντιπολίτευσης του Ν.Σ. αλλά και μέλη της παράταξης της πλειοψηφίας τα οποία εξέφρασαν την αντίρρηση των, αναγκάζοντας μάλιστα τον Κο Καχριμάνη να σταματήσει τη Συνεδρίαση του Ν.Σ. με θέμα ΚΤΕΛ χωρίς απόφαση, κάτι που επανειλημμένα εφαρμόζει όταν τα βρίσκει δύσκολα!

Η ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΉ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΣΥΣΠΕΊΡΩΣΗ

καλούμε τις παρατάξεις και τους Νομαρχιακούς Συμβούλους που αντιτίθενται στην εγκατάσταση του ΚΤΕΛ στο ΜΑΤΣΙΚΑ, να ζητήσουν έκτακτη σύγκληση του Ν. Σ. για πλήρη συζήτηση του θέματος, στην οποία θα πρέπει να μετάσχει και το ΤΕΕ ως νομοθετημένος σύμβουλος. Συγχρόνως με κινηματικές ενέργειες να σταματήσουμε τέτοιες συμπεριφορές που μας στέλνουν στο παρελθόν και σε φεουδαρχικές περιόδους και τακτικές.

29.5.2008

ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΗΣ ΔΡΑΣΥ – ΝΟΡΑΣΥ

Η συνέλευση της ΔΡΑΣΥ – ΝΟΡΑΣΥ στις 14 Απρίλη καταγγέλλει στον δημοκρατικό γιαννιώτικο λαό την χρησιμοποίηση του κρατικού και δημοτικού μηχανισμού σε αγαστή συνεργασία με τον άτομο με την αθλητική φανέλα με το νούμερο 7 των γεγονότων του Ξενία για να κάμψει το αγωνιστικό φρόνημα και σθένος των αγωνιζόμενων πολιτών.

Όπως είναι ευρέως πλέον γνωστό σε όλα τα Γιάννενα αυτός ο «κύριος» που κατέδιδε στην μάχη του ΞΕΝΙΑ αγωνιστές και στην συνέχεια κτύπησε τρεις αγωνιστές του κινήματος για την υπεράσπιση των ελεύθερων χώρων -παραμονές της δίκης του για τις προηγούμενες επιθέσεις στους αγωνιστές- ξανακτύπησε άνανδρα μαζί με τον πατέρα του και έκοψε το αυτί σε αγωνιστή, στήνοντας ενέδρα έξω από την εργασία του.

Λίγες μέρες αργότερα ολόκληρος ο δημοτικός, παρα- δημοτικός μηχανισμός με την ενίσχυση της αστυνομίας και του ίδιου του καταδότη του ΞΕΝΙΑ ξήλωναν αφίσες που κατήγγειλαν το γεγονός του κανιβαλισμού και την σχέση των παρακρατικών μηχανισμών με την δημοτική αρχή και τα οικονομικά συμφέροντα που εκμεταλλεύονται το πρώην ΞΕΝΙΑ. Παράλληλα επιδόθηκαν σε ένα ολονύκτιο τρομοκρατίας ενάντια σε νεολαίους που διαμαρτυρήθηκαν για το γεγονός , με απειλές συλλήψεων για μια ακόμη φορά υποδεικνυόμενες από τον γνωστό σε όλη την πόλη χαφιέ.

Πρόκειται για γεγονότα που ντροπιάζουν τα Γιάννενα με την βαθιά δημοκρατική παράδοση τους. Φέρνοντας μας κοντά στις εποχές που οι τραμπούκοι κτυπούσαν το εβραίο ποιητή και κομμουνιστή Γ. Ελιγία στην μέση του δρόμου και στις εποχές των δικών και των εκτελέσεων της Πρίντζου, εντός όμως μιας νέας βαθιάς κρίσης του υπάρχοντος εκμεταλλευτικού συστήματος που τρώει ακόμη και τις σάρκες του για να επιβιώσει.

Ανεξάρτητα με το εάν κάποιος συμφωνεί ή διαφωνεί με την πολιτική αντίληψη και την αισθητική των αφισών είναι αναγκαίο να καταδικαστεί από κάθε δημοκρατικό πολίτη και συλλογικότητα η κινητοποίηση των κρατικών, δημοτικών και παρακρατικών μηχανισμών για να φιμωθεί κάθε αντιστασιακή φωνής.

Τελικά στόχος όλης αυτής της δημοτικής και παρα-δημοτικής κινητοποίησης, των τραμπουκισμών και του κανιβαλισμού είναι να φοβίσει την θιγόμενη- από τα μέτρα και την πολιτική της δημοτικής αρχής- πλειοψηφίας.

Ήρθε νομίζουμε η ώρα για ένα πλατύ αμεσοδημοκρατικό μέτωπο-κίνημα υπεράσπισης και διεύρυνσης των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων μας. Και μπροστά σε αυτό το καθήκον θα κριθούμε όλοι μας, πολίτες και συλλογικότητες. Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ Η ΠΑΛΗ ΘΑ ΤΗΝ ΣΠΑΣΕΙ.

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ

ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ

ΤΟ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΓΥΡΩ ΜΑΣ

Στην πόλη μας τα τελευταία χρόνια διαμορφώνεται ένα κατεστημένο που πραγματικά θυμίζει άλλες εποχές και γυρνά τη χώρα μας πολλά χρόνια πίσω. Η παρούσα Δημαρχία εδώ και καιρό έχει πάρει την επιλογή να ξεπουλήσει ολόκληρη την πόλη μας στο ιδιωτικό κεφάλαιο, να οικοπεδοποιήσει και να καταστήσει εκμεταλλεύσιμα ακόμα και τα λιγοστά τετραγωνικά μέτρα που έχουν μείνει ως ελεύθεροι χώροι στην πόλη μας και είναι σαφές ότι για την επίτευξη του σκοπού αυτού θα χρησιμοποιήσει κάθε μέσο. Σε αυτό το σχέδιο τα τελευταία χρόνια αντιδρούμε δυναμικά διεκδικώντας για εμάς και τα παιδιά μας μια ανθρώπινη πόλη όπου ο καθένας μας να μπορεί να ζει με αξιοπρέπεια.
Απέναντι σε αυτό μια πρωτοφανής εκστρατεία τρομοκράτησης έχει ξεκινήσει απέναντι σε όλους εκείνους τους ανθρώπους που εξακολουθούν να βρίσκονται στο δρόμο του αγώνα και αντιστέκονται στα σχέδια αυτά. Η χρησιμοποίηση των ΜΑΤ στις διαμαρτυρίες για το Ξενία ήταν μόνο η αρχή. Η προσπάθεια τρομοκράτησης συνεχίστηκε με την απαγγελία μηνύσεων στους αγωνιστές αυτούς. Και αφού κατάλαβαν ότι η φωνές αυτές δε σωπαίνουν τόσο εύκολα όσο πίστευαν ανέλαβε ρόλο το παρακράτος.
Σε ένα απίστευτο περιστατικό ο γνωστός τραμπούκος του επιχειρηματία και αφεντικού του Κ. Μήτση μαζί με τον πατέρα του ξυλοκόπησαν εργαζόμενο που συμμετείχε στις διαδηλώσεις για το Ξενία. Του στήσανε καρτέρι στην πλατεία, απέναντι από το δικαστικό μέγαρο τον πέτυχαν με το μηχανάκι του εν ώρα εργασίας, και τον ξυλοκόπησαν απρόκλητα μπροστά στα έκπληκτα μάτια των περαστικών. Εντύπωση προκαλεί η βιαιότητα του περιστατικού καθώς κατά τη διάρκεια του ξυλοδαρμού έκοψαν κομμάτι του αυτιού του φοιτητή με δαγκωματιά. Μάλιστα το συγκεκριμένο περιστατικό έγινε μία μέρα πριν από τη δίκη του συγκεκριμένου τραμπούκου για τον ξυλοδαρμό τριών άλλων αγωνιστών που συμμετείχαν στο κίνημα ενάντια στην κατεδάφιση του Ξενία.
Η δημοτική αρχή αρνήθηκε να πάρει θέση για το περιστατικό, ενώ η αστυνομία δε θεώρησε απαραίτητο να το καταγράψει στο δελτίο που βγάζει καθημερινά με τα σύμβαντα στην πόλη. Με τη συνεργασία των αρχών τα τελευταία χρόνια. Ο κύκλος αυτός της βίας και της τρομοκρατίας που προωθεί η δημοτική αρχή πρέπει να σπάσει εδώ.
Την ίδια στιγμή προς το τέλος της εβδομάδας που μας πέρασε ο γνωστός διώκτης των δέντρων της πόλης των Ιωαννίνων- αντιδήμαρχος του Δήμου Ιωαννίνων Γ. Ανυφαντής- εμπλέκεται σε ξυλοδαρμό -μετά μπράβων νυκτερινού κέντρου - του προέδρου των εργαζόμενων στους ΟΤΑ. Ενώ το πρωί της ίδιας μέρας ο ίδιος άνθρωπος είχε χαρακτηρίσει τους σκληρά εργαζόμενους της καθαριότητας «τεμπέληδες». Ένα γεγονός που δείχνει πως ο τσαμπουκάς και ο τραμπουκισμός έχει καταλάβει τα ίδια τα έδρανα του δημοτικού συμβουλίου.
Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας σε όλους τους αγωνιστές που βρεθήκαμε μαζί στους δρόμους αυτής της πόλης και διώκονται από τον επιχειρηματία Κ. Μήτση ή ξυλοκοπούνται από τους τραμπούκους του.
Καταγγέλλουμε τις απαράδεκτες, μεθοδευμένες και μειωτικές για την ιστορία της πόλης των Ιωαννίνων πρακτικές που χρησιμοποιούνται για την τρομοκράτηση όσων αγωνίζονται για ένα καλύτερο αύριο.
Καλούμε σε διαδήλωση ενάντια στο κλίμα αυτό τρομοκρατίας την Τρίτη 8/4 και ώρα 8:00μμ στη νομαρχία.
Τέλος κάνουμε έκκληση σε κάθε πολιτικό, κοινωνικό, εργασιακό και πολιτιστικό φορέα, σε κάθε άνθρωπο καλής θέλησης να εκφράσει με κάθε πρόσφορο τρόπο την αλληλεγγύη του στους διωκόμενους πολίτες και να συνταχθεί μαζί μας στην προσπάθεια να αναχαιτίσουμε την επιδρομή βίας και τρομοκρατίας που γνωστοί αντιδραστικοί κύκλοι έχουν εξαπολύσει ενάντια στους λαϊκούς αγώνες.


ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ
ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ

ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΕΡΓΟ ΘΕΑΤΕΣ;

Όλο και περισσότερο τα Γιάννενα θυμίζουν θέατρο σκιών... Όχι από εκείνο που βλέπαμε πιτσιρικάδες... Έτσι κι αλλιώς τώρα ο Μώλος αντί για τον Καραγκιόζη και τα παϊτόνια έχει καφετέριες και αυτοκίνητα και στη θέση της αλάνας που παίζαμε και των δέντρων που σκαρφαλώναμε φύτρωσαν πολυκατοικίες και εμπορικά κέντρα...

Θέατρο σκιών η πόλη μας... Κι αυτοί που την κυβερνούν στις σκιές και στα κρυφά ξεπουλάν στους λίγους αυτά που ανήκουν στους πολλούς. Οι άρχοντες πάλι ζητάν από τους πολλούς να πληρώσουν γι΄ αυτά που εκμεταλλεύονται οι λίγοι: Τα δημοτικά τέλη και το νερό ακριβαίνουν την ίδια στιγμή που η δημοτική αρχή παραδίδει για εκμετάλλευση σε ιδιώτες αυτά που ανήκουν στους Γιαννιώτες.

Οι ελεύθεροι χώροι της πόλης λιγοστεύουν μέρα με τη μέρα. Τα Γιάννενα είναι ακόμη χωρίς πλατεία, για να φτιαχτεί το πάρκινγκ που θα ενταφιάσει μια και καλή το κέντρο της πόλης στο καυσαέριο και το μποτιλιάρισμα. Οι ανάσες ζωής και τα δέντρα όλο και λιγοστεύουν, και τα παιδιά μας μένουν κλεισμένα στα διαμερίσματα και τους παιδότοπους, αντί να παίζουν στα - ανύπαρκτα ή παρατημένα - πάρκα.

Το Ξενία ξεπουλήθηκε και έγινε Σαράι - με τη βοήθεια του Βεληγκέκα φυσικά... Και την ίδια τύχη ετοιμάζουν και για το Στάδιο Ζωσιμάδες και το Στρατόπεδο Βελισάριου. Ελάχιστα γήπεδα και ένα μόνο κολυμβητήριο (που κι αυτό παραλίγο να γινόταν θάλαμος αερίων) για όλη τη νεολαία της πόλης, που σπρώχνεται αναγκαστικά στην πληρωμένη βιομηχανία διασκέδασης... Τα λαμπερά καφέ και εστιατόρια δουλεύουν με ανασφάλιστους και κακοπληρωμένους φοιτητές ενώ οι νέοι της πόλης βυθίζονται στην ανεργία ή φεύγουν απ’ τα Γιάννενα...

Το σχέδιο εξόντωσης των κτηνοτρόφων της Ηπείρου προχωράει. Οι ζωοτροφές διπλασιάστηκαν και κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για το πώς αυτοί οι άνθρωποι θα τα βγάλουν πέρα. Η απάντηση στις κινητοποιήσεις τους ήταν ότι η ΔΩΔΩΝΗ μπορεί να αυξήσει τις τιμές του γάλακτος αλλά αυτό θα διατάρασσε την αγορά και θα τους χάλαγε το καρτέλ.

Τα χωριά ολοένα και περισσότερο ερημώνουν. Οι νέοι άνθρωποι ούτε καν σκέφτονται να μείνουν εκεί. Όλοι ψάχνουν για τον οικονομικό παράδεισο που τους υποσχέθηκαν στις μεγάλες πόλεις αλλά η ανεργία συνεχώς αυξάνεται και ακόμα και αυτοί που βρίσκουν δουλειά παίρνουν ένα μεροκάματο της πείνας και προσπαθούν να ζήσουν με αυτό τις οικογένειές τους.

Οι προσπάθειες να διεκδικήσουμε αυτά που μας ανήκουν σταματάνε πριν καν ξεκινήσουν. Ο φόβος της απόλυσης μας αποτρέπει από κάθε τέτοια σκέψη. Τα αφεντικά απολύουν και προσλαμβάνουν εργαζομένους χωρίς έλεγχο και τα σωματεία γέμισαν από συμβιβασμένους γραφειοκράτες.

Και κάποιοι θέλουν να μας πείσουν ότι το πρόβλημα είναι ότι δεν μοιράζουν αυτοί την πίτα για να ταΐσουν τους δικούς τους ανθρώπους. Ότι αυτοί θα πουλήσουν όσα ανήκουν σε κάθε Γιαννιώτη σε... καλύτερη τιμή! Για να δώσουν τα δικά τους Σαράγια στους δικούς τους πασάδες... θα απολύσουν λιγότερους εργαζομένους. Εμείς όμως δεν ξεχνάμε ότι απέναντι από κάθε Σαράι βρίσκεται μια Παράγκα...

Να βγούμε επιτέλους από τις σκιές στο φως... Το έργο το ‘χουμε ξαναδεί και μας τρελαίνει... Ήρθε η ώρα να πάρουμε πίσω τους δρόμους, τα πάρκα και τις πλατείες μας. Ήρθε η ώρα να διεκδικήσουμε ένα καλύτερο παρόν και μέλλον για εμάς και τα παιδιά μας. Την αρχή την έκανε η νεολαία και οι εργαζόμενοι με τις κινητοποιήσεις. Να μη χαρίσουμε τίποτε σε αυτούς που καταστρέφουν τα όνειρά μας. Μακριά από τις κούφιες υποσχέσεις των κάθε απόχρωσης Μαυρογιαλούρων, με οδηγό τα όνειρα μας και όπλο τους αγώνες των εργαζομένων, των αγροτών και της νεολαίας...

Να κατακτήσουμε αυτά που μας ανήκουν!!!

Για μια τοπική αυτοδιοίκηση στην υπηρεσία του λαού και του τόπου

Διεθνή συγκυρία.

Αν μελετήσουμε προσεκτικά την διεθνή συγκυρία όπως αυτή διαμορφώνεται στην παρούσα φάση μπορούμε να διαπιστώσουμε τρία έντονα πολιτικά χαρακτηριστικά.

1)Είναι σε εξέλιξη μια μεγάλη οικονομική ύφεση που πλήττει τομείς της αμερικανικής οικονομίας, που θεωρούνται ως ατμομηχανή της παγκόσμιας οικονομίας. Ταυτόχρονα έχουμε διαδοχικά κύματα μετακύλισης της κρίσης στην Ευρώπη, γκρεμίσματα οικονομικών κολοσσών και τραπεζών. Βλέπουμε το σκάσιμο της φούσκας γύρω από ένα βασικό πυλώνα του σύγχρονού καπιταλισμού, την κατοικία, και όλα τα παιχνίδια με το δανεισμό και το τζόγο επί του δανεισμού. Οι εξελίξεις που αναμένονται και μέσα στο 2008 τινάζουν στον αέρα ολόκληρους σχεδιασμούς οικονομικών επιτελείων, κυβερνήσεων και διεθνών οικονομικών σχηματισμών αναγκάζοντας σε ανακατατάξεις κυρίαρχους κεφαλαιοκρατικούς κύκλους.

2)Υπάρχει, στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, μια κρίση αντιπροσώπευσης και μια γενικότερη δυσπιστία προς τις εφαρμοζόμενες οικονομικές πολιτικές. Η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία διαρκώς δοκιμάζεται και υποχωρεί και οι λεγόμενες κεντροαριστερές κυβερνήσεις απαξιώνονται και οδηγούνται σε ήττα.

3)Ταυτόχρονα είναι σε εξέλιξη μια κρίση στον άξονα Βαλκάνια-Μέση Ανατολή. Ενεργοποίηση πολιτικών σχεδιασμών τριών πολιτικών κέντρων (ΗΠΑ, Ε.Ε, Ρωσία). Μήλο της έριδος οι στρατηγικοί δρόμοι των διαφόρων πηγών ενέργειας και η κατάκτηση θέσεων από τη διαφαινόμενη ανικανότητα επικράτησης των ΗΠΑ στο Ιράκ και η διαφαινόμενη ανικανότητα επικράτησης σε Αφγανιστάν.

Η επικαιρότητα μας αναγκάζει να κάνουμε μια αναφορά στα γεγονότα που συμβαίνουν στην γειτονία μας με την ανεξαρτητοποίηση του Κόσσοβου. Ένα γεγονός που μπορεί να ξαναβάλει φωτιά στα Βαλκάνια. Θα πρέπει να διατρανώσουμε την θέληση μας να αντισταθούμε σθεναρά με τον οποιοδήποτε τρόπο στα νέα και παλαιά εγκλήματα των ιμπεριαλιστών και των εθνικιστών. Να ενισχύσουμε το αντιπολεμικό και αντιιμπεριαλιστικό κίνημα που θα μπει εμπόδιο στην νέα σφαγή των λαών της Βαλκανικής χερσονήσου. Να αρνηθούμε και να αναγκάσουμε και την ελληνική κυβέρνηση να μην δεχτεί την ανεξαρτητοποίηση του Κόσσοβου που οδηγεί στο περαιτέρω κατακερματισμό των Βαλκανίων και στην ενίσχυση των διάφορων Βαλκανικών προγονοπληξιών. Επιτρέποντας ακόμη πιο άμεσα στους ιμπεριαλιστικούς κύκλους να πατάνε πόδι στην περιοχή, οικοδομώντας πολιτικά και οικονομικά προτεκτοράτα. Ενώ θα πρέπει να κατανοήσουμε πως η ανεξαρτητοποίηση του Κόσσοβου δύναται να δημιουργήσει προηγούμενο που ίσως να επηρεάσει όλη την Ευρώπη με τις δεκάδες εθνότητες.

Η Δ.Ρ.Α.ΣΥ- ΝΟ.Ρ.Α.ΣΥ είναι καθήκον της να συμμετάσχει με όλες τις δυνάμεις της σε οποιοδήποτε αντιπολεμικό και αντιιμπεριαλιστικό προσκλητήριο διατρανώνοντας την πολιτική προοπτική της διεθνιστικής δράσης των λαών των Βαλκανίων ενάντια στον πόλεμο, τον ιμπεριαλισμό και τον εθνικισμό. Για μια αντικαπιταλιστική – αντιιμπεριαλιστική διεθνιστική εργατική ενοποίηση των λαών της περιοχής. Για την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων από τα Βαλκάνια και την Κύπρο. Για την διάλυση του ΝΑΤΟ - ΕΕ

Εσωτερική συγκυρία

Είναι κοινή πεποίθηση πως η χώρα μας περνάει σε μια νέα φάση πολιτικοποίησης που συνοδεύεται με μια τάση αναδιάταξης των πολιτικών δυνάμεων του πολιτικού χάρτη. Με μια μείωση της επιρροής των δυνάμεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ αντισταθμίζεται με μια τάση ενίσχυσης των δυνάμεων της αριστεράς. Η ρίζα αυτής της αλλαγής του πολιτικού κλίματος βρίσκεται στην κρίση αντιπροσώπευσης των κυρίαρχων πολιτικών δυνάμεων στις λαϊκές μάζες που συνοδεύεται με μια νέα – αν και αντιφατική- είσοδο των λαϊκών και εργατικών μαζών στο προσκήνιο της ιστορίας. Και σε αυτό το σημείο μιλάμε για την συμμετοχή της εργατικής τάξης και των λαϊκών τάξεων σε εκδηλώσεις διαμαρτυρίας, όπως είναι οι τελευταίες απεργίες, γεγονός που από την μια θα πρέπει να το χαιρετήσουμε αλλά και να το δούμε στις σωστές του διαστάσεις. Δίχως να το υπερτιμούμε αλλά και να το υποτιμούμε. Καθώς το εργατικό κίνημα έχει να δει ουσιαστικές νίκες απ’ την δεκαετία του 1980.

Καταρχήν πρόκειται εν πολλοίς για μια αυθόρμητη εκδήλωση δυσαρέσκειας του κόσμου της εργασίας απέναντι σε αυτό το πολιτικό πλέγμα που επιτρέπει οι πλούσιοι να γίνονται πλουσιότεροι και φτωχοί φτωχότεροι, εντός μιας ολοφάνερης αδυναμίας των «πάνω» να προτείνουν ένα πολιτικό σχέδιο ενσωμάτωσης της εργατικής τάξης και μικροαστικών στρωμάτων στο κυρίαρχο ιδεολογικό και πολιτικό μπλοκ εξουσίας. Οι παλιοί εργαζόμενοι αποχωρούν από την εργασία το λιγότερο συμβιβασμένοι και ξεπουλημένοι στο πεδίο των εργασιακών σχέσεων από τις εργατικές - συνδικαλιστικές ηγεσίες που ανδρώθηκαν στην μεταπολίτευση. Οι νέοι εργαζόμενοι αν και μορφωμένοι και καταρτισμένοι στην παρούσα φάση ζουν με σαφώς χειρότερες συνθήκες εργασίας από ότι οι γονείς τους. Παράλληλα με αυτό, δε μπορούν και δουν και ελπίδα βελτίωσης των συνθηκών ζωής τους στο παρόν σύστημα και κατά συνέπεια ενσωματώνονται και δυσκολότερα σε αυτό.

Τα μικρομεσαία στρώματα – το «καμάρι» και το ουσιαστικό στήριγμα για ολόκληρες δεκαετίες- της ελληνικής οικονομίας, πλήττονται από τον οξύ και αδυσώπητο ανταγωνισμό των πολυεθνικών μέσα σε ένα κλίμα «ελεύθερου» ανταγωνισμού και παγκοσμιοποιημένων αγορών. Οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι, με τις παγωμένες τιμές στο γάλα, τη μείωση στο κρέας και το διπλασιασμό των ζωοτροφών, δέχονται μια βίαιη πολιτική ξεκληρίσματος εκ μέρους της αντιαγροτικής πολιτικής της ΕΕ με στόχο να μειωθεί ο πληθυσμός τους, γεγονός που θα έχει ως αποτέλεσμα την συγκεντροποίηση του κεφαλαίου σε λίγα χέρια και στις πολυεθνικές. Στην Ήπειρο το παράδειγμα της κρατικοσυνεταιριστικής «ΔΩΔΩΝΗΣ» συντηρούσε έως και πρόσφατα τις τιμές του γάλακτος έστω και σε οριακά επίπεδα. Η καθήλωση των τιμών ενισχύει τη δράση των καρτέλ και η όλη πολιτική της (κλείσιμο του εργοστασίου στο Καλπάκι κ.λ.π.) οδηγεί στην απαξίωση της εταιρίας στα μάτια των κτηνοτρόφων, των εργαζόμενων και των καταναλωτών με στόχο την ιδιωτικοποίηση της και το ξεκλήρισμα των κτηνοτρόφων, μια διαδικασία που έχει ξεκινήσει με την πρόταση της ΑΤΕ για μετοχοποίηση.

Ως Δ.Ρ.Α.ΣΥ- ΝΟ.Ρ.Α.ΣΥ είμαστε περήφανοι που δώσαμε όλες τις δυνάμεις μας για την οικοδόμηση ενός ελπιδοφόρου κινήματος των μικρομεσαίων κτηνοτρόφων για τις τιμές στο γάλα που απόχτησε πανελλαδικά χαρακτηριστικά. Ένα κίνημα «από τα κάτω», αμεσοδημοκρατικό, συγκρουσιακό και μαζικό. Ένα κίνημα που άνοιξε δρόμο που καλούνται νέα κινήματα να τον βαδίσουν και να τον ολοκληρώσουν.

Την ίδια όμως στιγμή είναι ολοφάνερη η απουσία της πολιτικής αντιπρότασης των δυνάμεων της αριστεράς. Η αριστερά – όχι μόνο η ελληνική- δεν έχει καταφέρει να οικοδομήσει μια διαφορετική στρατηγική που θα δώσει όραμα και ελπίδα στο κόσμο της εργασίας, στην νεολαία , στον κόσμο του πολιτισμού. Δεν μπορεί και δεν θέλει να λειτουργήσει ως ο σπινθήρας στο «κοινωνικό μπαρούτι» που έχει δημιουργηθεί. Και σε αυτό το σημείο σημαντικές είναι και οι δικές μας ευθύνες ως ένα μικρό κομμάτι της αριστεράς.

Παρόλο που η ευθύνη που πέφτει στις δυνάμεις τα αριστεράς μεγαλώνει σε τέτοιο βαθμό που να συμπεριλαμβάνεται ως πιθανή λύση ανανέωσης του πολιτικού σκηνικού και κατά συνέπεια ως λύση ενσωμάτωσης των λαϊκών αντιδράσεων σε μια στιγμή που δεν έχει ισχυροποιηθεί μέσα στην κοινωνία η νέα ριζοσπαστική πολιτικοποίηση, ως απότοκος της όξυνσης των κοινωνικών αντιθέσεων.

Από την δική της πλευρά η Δ.Ρ.Α.ΣΥ- ΝΟ.Ρ.Α.ΣΥ αρνήθηκε να γίνει τμήμα του εμφύλιου της αριστεράς, δίχως όμως να καταντήσει ένας νερόβραστος χυλός που μπλέκει την ρεφορμιστική με την επαναστατική προοπτική.

Η βαθιά ανατρεπτική και ουσιαστικά αντισεχταριστική πολιτική γραμμή της Δ.Ρ.Α.ΣΥ- ΝΟ.Ρ.Α.ΣΥ ήταν η αιτία του γεγονότος ότι αν και οι συλλογικότητες που το απαρτίζουν επέλεξαν διαφορετικό δρόμο στις βουλευτικές εκλογές του 2007 το σχήμα σε καμία περίπτωση δεν κλονίσθηκε. Η κινηματική και συγκρουσιακή λογική του σχήματος βοήθησε να κρατήσει την ενότητα του δίχως να μπει στο πειρασμό να «παίξει» διαχειριστικά παιχνίδια, αναδεικνύοντας με αυτό τον τρόπο ένα μονοπάτι ενότητας και αγώνα που συνέδεε το μερικό με το καθολικό, όπως στην περίπτωση των παρεμβάσεων μας στο εκπαιδευτικό κίνημα. Ένα μονοπάτι που είναι δυνατόν να εμπνεύσει τις αγωνιστικές και ριζοσπαστικές δυνάμεις της αριστεράς, των εργαζόμενων και της νεολαίας για το πώς μπορούν να βαδίζουν χώρια και να χτυπάνε μαζί, στοχεύοντας στην νίκη των κοινωνικών, λαϊκών και εργατικών αγώνων και στην ισχυροποίηση των ριζοσπαστικών, αγωνιστικών, αριστερών φωνών πέρα και έξω από λογικές διαχείρισης και κυβερνητισμού.

Για μια πραγματική τοπική αυτοδιοίκηση ενάντια στο τοπικό κράτος

Είχαμε και έχουμε την καθάρια άποψη ότι στη σημερινή πολιτική συγκυρία επειδή η ανάγκη του κεφαλαίου είναι να αναλάβει η Τ.Α λειτουργίες του κεντρικού κράτους οι δομές της έχουν εξελιχθεί σε ένα τοπικό κράτος που στοχεύει να φέρει εις πέρας τις στρατηγικές αναδιαρθρώσεις που χρειάζεται το ελληνικό κεφάλαιο. ¨Έχουμε διατυπώσει την αντίθεση μας και έχουμε συμβάλει στην αντίσταση κατά της κρατούσας αντίληψης και των προωθούμενων πολιτικών πρακτικών που ηγούνται στο Δήμο Ιωαννιτών τα τελευταία χρόνια, δηλαδή στις πολιτικές:

Της εμπορευματοποίησης στοιχειών του δημόσιου, φυσικού και δομημένου αστικού περιβάλλοντος που έγιναν ιδιωτικές υπηρεσίες οι οποίες τιμολογούνται και μετατρέπονται σε αγοραίες.

Tων έργων βιτρίνας και τουριστικοποίησης της πόλης (νησίδα Δωδώνης, ανάπλαση Ανεξαρτησίας, φωτισμός κάστρου) εις βάρος τεχνικών έργων και κοινωνικών δομών απαραίτητων στην καθημερινότητα και στην ποιότητα ζωής των κατοίκων.

Οι πολιτικές αυτές απάντησαν στις οικονομικές αναγκαιότητες διεύρυνσης και εξάπλωσης επιχειρήσεων εμπορίου και τουρισμού εις βάρος του δημόσιου, αστικού , φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος αλλά και στην υπόθεση αναπαραγωγής της τοπικής πολιτικής εξουσίας παίζοντας με τον καημό των ανέργων και την τσέπη των πολιτών. Και όπως συνήθως γίνεται το μπλοκ συμφερόντων και εξουσίας έχει χρεώσει τον δήμο, έχει επιφέρει διαφθορά και εκφυλισμό διαχειριστικών διαδικασιών, ολοκληρωτική απαξίωση θεσμών της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας όπως το δημοτικό συμβούλιο και έχει στραφεί πολλάκις και ποικιλοτρόπως κατά των πολιτών που αντιστάθηκαν (καταστολή, απεργοσπασία, βία, ποινικοποίηση, καταγγελίες).

Αυτά τα λέμε για να αναδείξουμε τον άκρως αντικοινωνικό χαρακτήρα της σημερινής Τ.Α . Έναν χαρακτήρα όμοιο με αυτόν του κεντρικού κράτους που δεν παίρνει μεταρρύθμιση αλλά ανατροπή. Για εμάς η Τ.Α δεν μεταρρυθμίζεται υπό την έννοια πως δεν μπορεί να μεταβληθεί από μηχανισμός εξυπηρέτησης των αστικών συμφερόντων σε μηχανισμό εξυπηρέτησης κοινωνικών αναγκών. Αποτελεί πεδίο ταξικής πάλης οπότε έχει νόημα η ανάδειξη των λαϊκών αιτημάτων και η συνεπής και συνεχής διεκδίκηση τους με την μορφή κινήματος.

Η Δ.Ρ.Α.ΣΥ - ΝΟ.Ρ.Α.ΣΥ θεωρεί ξεχωριστή της τιμή που οι κοινωνικές και πολιτικές της δυνάμεις συναντήθηκαν για πρώτη φορά στο μετερίζι των αγώνων για την προστασία των ελεύθερων δημόσιων χώρων από το ξεπούλημά τους στο αδηφάγο κεφάλαιο. Για μας πρόκειται για μια βαριά πολιτική παρακαταθήκη που καλείται καθένας μας να υπερασπίσει και να παλέψει για την παραπέρα ανάπτυξή και εξέλιξή τους..

Σε αυτό το σημείο είναι απαραίτητο να καταπιαστούμε και με τα προβλήματα της δικής μας παράταξής.

Είναι γεγονός πως ούτε εμείς καταφέραμε, στο βαθμό που ήταν αναγκαίο, να συμβάλλουμε στην ανάπτυξη ενός μαχητικού κινήματος στην πόλη και στο Νομό, να αποτελέσουμε την μαγιά της κινηματικής ενωτικής ανασυγκρότησης στα δύο χρόνια της δράσης μας

Παρόλο που στις όποιες παρεμβάσεις μας στον δημοτικό και κυρίως στο Νομαρχιακό συμβούλιο, αλλά και στο ζήτημα των ΧΥΤΑ, του «ΞΕΝΙΑ»-«ΣΑΡΑΙ» και της πλατείας που κατορθώθηκε να αναδειχθεί μια ξεχωριστή αγωνιστική και κινηματική λογική που αναδείκνυε σωστά ότι βασική προϋπόθεση για να κατακτηθούν τα λαϊκά αιτήματα είναι η αγωνιστική διάθεση των κατοίκων και η μαχητικότητα με την οποία θα τα διεκδικήσουν. Αυτό δεν μειώνει τις αδυναμίες που αναδείχθηκαν: Στο ζήτημα των ελευθέρων χώρων της πόλης και του ξεπουλήματος τους από την δημοτική και νομαρχιακή αρχή, ζήτημα κεντρικό στην προηγούμενη περίοδο, σήμερα η παρέμβαση μας έχει πλέον ατονήσει.

Επιπλέον θα πρέπει να δούμε ότι συχνά λόγω απειρίας καταληφθήκαμε από το άγχος να εκφράσουμε άποψη για ένα σύνολο ζητημάτων με αποτέλεσμα οι κινήσεις μας να είναι συχνά σπασμωδικές και χωρίς συνέχεια. Για το αμέσως επόμενο διάστημα το σχήμα πρέπει να διακρίνει τα πεδία παρέμβασης που θα του δώσουν πρόσφορο έδαφος να ανοίξουν τα ζητήματα με πραγματικούς όρους στην τοπική κοινωνία και να ρίξει εκεί το βάρος του προκειμένου να οικοδομηθούν πραγματικές αντιστάσεις απέναντι στα σχέδια της δημοτικής και νομαρχιακής αρχής.

Σε αυτό το σημείο εντοπίζουμε και θέτουμε στη συζήτηση κάποια από τα ζητήματα που πρέπει να μπουν στο κέντρο δράσης της δημοτικής παράταξης:

· Η εντεινόμενη εισπρακτική τακτική του Δήμου

· Οι εργασιακές σχέσεις των εργαζομένων στους ΟΤΑ και το μέλλον των δημοτικών επιχειρήσεων.

· Οι χαοτικές και ελλειμματικές παρεμβάσεις της δημοτικής αρχής στις κοινωνικές δομές (σχολεία, ΚΑΠΗ, αθλητικοί χώροι, πολιτισμός)

· Το πρόβλημα του νερού και οι ευθύνες της δημοτικής Αρχής

· Το πρόγραμμά ανακύκλωσης

· Το θέμα της λίμνης

· Η αντιδημοκρατική δομή της λειτουργίας του Δήμου και η υπέρβαση κάθε έννοια δεοντολογίας, δημοκρατικής διαδικασίας και πολιτικής διαφάνειας.

Τα ζητήματα που πρέπει να μπουν στο κέντρο δράσης της Νομαρχιακής παράταξης είναι:

· Τα προβλήματα των παραγωγικών δραστηριοτήτων από τη σκοπιά των παράγωγών.

· Τα προβλήματα στο φυσικό περιβάλλον από την επέλαση της επενδυτικής δραστηριότητας του τουρισμού

· Συνολικό σχέδιο διαχείρισης υγρών και στερεών αποβλήτων.

· Το τραίνο και ο σχεδιασμός των μεταφορών με επίκεντρο τον άνθρωπο.

· Το λιμναίο και τα ποτάμια οικοσυστήματα.

· Ο αρχαιολογικός χώρος της Δωδώνης.

Στο πεδίο αυτό, θα ήταν χρήσιμο να ξεκινήσουν και επαφές με άλλα σχήματα της «Ριζοσπαστικής Αριστεράς» ανά την Ελλάδα προκειμένου μεταφερθούν εμπειρίες.

Μια άλλη εμφανής αδυναμία μας είναι η απουσία οικοδόμησης πραγματικών δεσμών με τους κατοίκους της περιοχής και την δημιουργία καναλιών επικοινωνίας μαζί τους. Υστέρα από μια περίοδο ακριβώς μετά τις εκλογές που το σχήμα χαρακτηρίστηκε από μια εσωστρέφεια κατάφερε να ανοιχτεί προς τα έξω άλλα όχι στον βαθμό που θα έπρεπε. Σήμερα έχουμε καταφέρει να προπαγανδίζουμε την λογική μας κυρίως μέσω συνεντεύξεων τύπου που καλούμε, κάτι το οποίο είναι βοηθητικό άλλα δεν μπορεί να υποκαταστήσει μια πλήρη παρέμβαση. Σε μια σειρά από ζητήματα που αφορούν τον νομό θα πρέπει να εξετάσουμε σοβαρά τις δυνατότητες που έχουμε να ξεκινήσουμε μια σειρά από περιοδείες τόσο για να μάθουμε από κοντά τα ζητήματα που τους απασχολούν όσο και να διερευνήσουμε τις δυνατότητες δημιουργίας τοπικών επιτροπών στήριξης του νομαρχιακού σχήματος. Αν και δεν είναι εύκολο με βάση τις οικονομικές και πρακτικές δυνατότητες που έχουμε δε θα πρέπει να ξεχνάμε ότι η συνεχής παρέμβαση δεν υποκαθίσταται από συνεντεύξεις για ένα σχήμα που εμπνέεται από την αριστερή ιδεολογία. Μια τέτοια σύνδεση έχει νόημα καθώς θα δημιουργούσε τις αναγκαίες κοινωνικές δυνάμεις για την οικοδόμηση μαχητικών κοινωνικών κινημάτων και για τη δημιουργία κοινωνικών και πολιτικών εφεδρειών. Ενώ μόνο με την εξασφάλιση μιας όσο γίνεται πιο μαζικής απεύθυνσης και δραστηριοποίησης είναι εφικτή η αντίληψη μας για ένα μαζικό κίνημα από τις μάζες, με τις μάζες, για τις μάζες και όχι ένα κίνημα που επικαθορίζεται από την δράση «σωτήρων», τίμιων ή μη.

Σε αυτό το σημείο εκτιμούμε πως η Δ.Ρ.Α.ΣΥ- ΝΟ.Ρ.Α.ΣΥ, στην μικρή χρονικά αγωνιστική παρουσία της, ανέπτυξε μια πολιτικά έντιμη και αγωνιστικά συνεπή σχέση με τους πολίτες. Για αυτό και σημαντικό τμήμα της τοπικής κοινωνίας εκφράζει εκτίμηση και εμπιστοσύνη στις δυνάμεις που βρίσκονται στις γραμμές της

Γνωρίζουμε πως αυτό από μόνο του δεν αρκεί για να οικοδομηθεί και να αναπτυχθεί ένα νέο κίνημα με βάση τις ανάγκες και τα δικαιώματα των εργαζόμενων πολιτών αλλά σε κάθε περίπτωση είναι μια βάση που πάνω σε αυτή μπορούμε να στηριχθούμε! Μόνο που τούτο για να επιτευχθεί δεν φτάνουν οι υποκειμενικές μας επιθυμίες. Είναι αναγκαιότητα οι τελευταίες να συναντηθούν με τις αντικειμενικές δυνατότητες της εποχής. Γι' αυτό αποτελεί καθήκον μας και αναγκαιότητα της ιστορικής συγκυρίας να αναπτυχθεί ο διάλογος για την οικοδόμηση ενός στρατηγικού διαγράμματος που θα αποτελεί την πολιτική μας πυξίδα, δίχως να τρέφουμε αυταπάτες πως είναι δυνατόν να δώσουμε ολοκληρωμένες απαντήσεις. Τέτοιες απαντήσεις μπορεί να δώσει ένα κίνημα που αποτελεί την συνισταμένη αντικειμενικών και υποκειμενικών δυνατοτήτων και αναγκών.

Το πολιτικό μας πρόταγμα!!!

Η βάση της δικής μας στρατηγικής αντίληψης είναι το σημείο που μας διαφοροποιεί καθοριστικά από άλλες δυνάμεις της αριστεράς που σε ένα βαθμό θεωρούν τον εαυτό τους ως τον αποκλειστικό εκφραστή και δικαιωματικό καθοδηγητή των καταφρονημένων μαζών.

Μια στρατηγική βάση που ορίζει ως κέντρο της την άμεση και άνευ όρων διαμεσολάβηση πολιτική δράση – πράξη – παρέμβαση των ίδιων των εργαζόμενων πολιτών.

Θεωρούμε πως η τοπική αυτοδιοίκηση είναι δυνατόν να μετασχηματιστεί στο πεδίο που πολιτική θα κάνει άμεσα και αδιαμεσολάβητα ο ίδιος ο κόσμος που εργάζεται και παράγει τον κοινωνικό πλούτο. Οι μορφές άσκησης πολιτικής πρέπει να πηγάζουν από τη συμμετοχή και την ενεργοποίηση ζωντανών κυττάρων της τοπικής κοινωνίας και να αποτελούν στήριγμα των κατοίκων νομού/δήμου ενάντια στις επιλογές κράτους και ελίτ. Στο βαθμό που δεν μπορεί για αντικειμενικούς όρους να λειτουργήσει η άμεση δημοκρατική συγκρότηση οι αντιπρόσωποι πρέπει να είναι άμεσα αιρετοί και ανακλητοί.

Φυσικά αυτή η αμεσοδημοκρτική συγκρότηση περνάει μέσα από μορφές και διαδικασίες καταρχήν μιας οικονομικής δημοκρατίας όπου η ολιγαρχία δεν θα κατέχει τον πλούτο και την ισχύ επηρεάζοντας καθοριστικά τις πολιτικές εξελίξεις νοθεύοντας τις δημοκρατικές διαδικασίες. Οπότε περνάει μέσα από την συγκρότηση ενός πολιτικού κινήματος των καταπιεσμένων που θα αποσπούν ισχύ και πλούτο από το κεφάλαιο και τους πολιτικούς φορείς του.

Για να μιλήσουμε λίγο συμβολικά μιλάμε για τα «σοβιέτ» της νέας εποχής. Για τα «σοβιέτ» των παραγωγών του κοινωνικού πλούτου, πλούτου υλικού και άϋλου, πλούτου συναισθηματικού, πλούτου σχέσεων.

Έχουμε όμως το πολιτικό κριτήριο να κατανοούμε πως η παραπάνω στρατηγική αντίληψη παραμένει εν πολλοίς ένα αφηρημένο πολιτικό πρόταγμα, κατά συνέπεια είναι αναγκαίο να μετατραπεί σε ένα συγκεκριμένο πολιτικό πρόταγμα ενσωματώνοντας στις συγκεκριμένες κοινωνικές- πολιτικές και εθνικές συνθήκες τον πλούτο των επιμέρους λαϊκών κατακτήσεων.

Εάν μας ρωτάτε πόσο μακριά βρισκόμαστε από αυτό το ιδεατό πλαίσιο θα σας απαντήσουμε και κοντά και μακριά: Κοντά καθώς η νέα τεχνολογία μας δίνει τη δυνατότητα να συμμετέχουμε άμεσα στο «παιχνίδι» της παραγωγής δημοκρατικής πολιτικής, την ίδια στιγμή που η κρίση της κυρίαρχης πολιτικής δημιουργεί νέο-ολιγαρχικά μοντέλα όπου τα πάντα διαμεσολαβουνται από την θεαματική «δημοκρατία» των ΜΜΕ. Αυτό που απουσιάζει είναι η οικοδόμηση δομών άμεσης δημοκρατίας που να έρχονται σε ανοικτή σύγκρουση με την καπιταλιστική πραγματικότητα, με εξαίρεση ίσως τους Ζαπατίστας, την “κομμούνα” της Οαχάκα και τους κοινωνικούς- πολιτικούς πειραματισμούς με τα κοινοτικά συμβούλια στην Βενεζουέλα και στο Νεπάλ.

Είναι όμως και πολύ μακριά γιατί ακόμη είναι καταθλιπτική η ηγεμονία των καπιταλιστικής ιδεολογίας, άσχετα με τις ρωγμές που έχουν γίνει στο ιδεολογικό και υλικό πεδίο.

Το ότι από μια πλευρά ίσως και να είμαστε μακριά από αυτήν την στρατηγική πρόταση δεν συνεπάγεται πως δεν προσπαθούμε να την βάλουμε στην ζωή, για να δούμε πως και εάν δουλεύει. Γι’ αυτό άλλωστε εμπνεόμαστε από την γραμμή ενός ενωτικού και άμεσα μάχιμου και αντιδιαχειριστικού κινήματος μέσα από γενικές συνελεύσεις των ίδιων των εργαζόμενων παραγωγών και όχι μέσα από κινήσεις κορυφών πολιτικών ή μη…!!!!!

Αυτό δεν συνεπάγεται πως απορρίπτουμε τις παρεμβάσεις στο όργανα αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας – ούτε κρατάμε μια αδιάφορη στάση στην προσπάθεια της καπιταλιστικής εξουσίας να τα υποβαθμίσει ή να τα εκφυλίσει- όπως στην περίπτωση της δημοτικής αρχής Ιωαννίνων.

Ο αγώνας για μια άμεση δημοκρατική διαχείριση των πραγμάτων από τους ίδιους τους εργαζόμενους πολίτες αναγκαία θα περάσει για ένα μακρύ χρονικό διάστημα μέσα από ένα περιεκτικό συνδυασμό άμεσων και αντιπροσωπευτικών δημοκρατικών διαδικασιών και θεσμών. Η υπεράσπιση και αυτής της λειψής και μερικής δια- αντιπρόσωπων δημοκρατίας είναι το ελάχιστο όριο άμυνας απέναντι στην σύγχρονη καπιταλιστική ολιγαρχία.

Γι’ αυτό όπως ξαναείπαμε είναι η αναγκαία αλλά και δυνατή μια ενωτική κίνηση όλων των δυνάμεων που θέλουν να αντισταθούν , δίχως όμως τις τάσεις της διαχείρισης του κυβερνητισμού και του ηγεμονισμού. Κάποιες μάχες χάθηκαν άλλες λιγότερες νίκησαν, αφήνοντας πίσω τους μια σημαντική εμπειρία και αγωνιστική παρακαταθήκη για τους αγώνες που έρχονται.

Αγώνες που ευελπιστούμε και θα δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις να αναδειχτεί έστω και σε μικρογραφία το στρατηγικό μας σχέδιο της οικοδόμησης μιας μαχητικής κοινότητας των αγωνιστών.

Σχεδιασμός δράσης

Η Δ.Ρ.Α.ΣΥ- ΝΟ.Ρ.Α.ΣΥ με βάση την αποτίμηση που έχουμε κάνει για την ως τώρα πορεία του όλου εγχειρήματος θα πρέπει να δούμε πως θα καταφέρουμε να βελτιώσουμε τις όποιες ελλείψεις μας και να βαθύνουμε το επίπεδο παρέμβαση μας.

Θα πρέπει να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις ώστε να ενεργοποιηθούν στην πόλη και το νομό κινήματα που θα μπορούν να αντισταθούν σε όλες τις επερχόμενες αλλαγές που καθιστούν το μέλλον και την καθημερινότητά χειρότερη. Παράλληλα σε αυτή την κατεύθυνση να δούμε και τρόπους με τους οποίους θα μπορέσουμε τέτοια κινήματα να μη μένουν μόνο στο επίπεδο της αντίστασης αλλά να μπορούν να παίρνουν και μορφές διεκδίκησης που σα στόχο θα έχουν τη βελτίωση των όρων ζωής μας.

Θα πρέπει να αναδημιουργηθούν οι ομάδες εργασίας που είχαμε στο προηγούμενο διάστημα και να παρουσιάσουν μια ολοκληρωμένη δουλειά πάνω στα θέματα που θα επεξεργαστούν. Η δουλεία αυτή μπορεί να αξιοποιηθεί από την κίνηση μέσω εκδηλώσεων-συζητήσεων. Η πετυχημένη εκδήλωση του Τομέα Νεολαίας κατά το πρώτο ξέσπασμα του φοιτητικού κινήματος τον Μάιο του 2006 και πολύ περισσότερο η συνολική επεξεργασία για την οικονομική κατάσταση της Ηπείρου μας αφήσαν σημαντικές παρακαταθήκες και έδειξαν ότι οι ιδέες μας ενδιαφέρουν την τοπική κοινωνία. Επιπλέον οι εκδηλώσεις μας πάνω στα ζητήματα που απασχολούν τον χώρο στις μέρες μας θα φέρουν τους αγωνιστές από τις διάφορες οργανώσεις καθώς και τους ανένταχτούς συντρόφους πιο κοντά και θα ισχυροποιούν τα θεμέλια της κίνησης μας.

Θα πρέπει να επεξεργαστούμε ένα βιώσιμο οικονομικά και λειτουργικά σχέδιο δημιουργίας εντύπου το οποίο να παρουσιάσουμε στην συνέλευση και να καλέσουμε σε συμμέτοχη σε αυτό τα μέλη μας. Κατά τους προηγούμενους μήνες της λειτουργίας της κίνησης έγινε εμφανής η έλλειψη αυτού του εντύπου ως μέσο προπαγάνδισης των ιδεών μας και ενημέρωσής του νομού από την δική μας οπτική σκοπιά. Αν αυτό συγκριθεί με την προβολή που μας προσέφερε η εφημερίδα της ΝΑΕ κατά την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου ειδικά στα πιο απομακρυσμένα μέρη του νομού γίνεται αντιληπτό το πόσο προωθητικό μπορεί να είναι αυτό το έντυπο.

Θα πρέπει να καταγράφουν τα μέλη τις κίνησης και ίσως να οριστεί ποσό εισφοράς των μελών προς οικονομική ενίσχυση της κίνησης. Είναι καλό οι σύντροφοι να αναλάβουν στο σύνολο τους τις ευθύνες και όλοι μας να γνωρίζουμε πλάι σε ποιους μπορούμε να βασιζόμαστε στην δύσκολη προσπάθεια να αποτελέσουμε εναλλακτική αγωνιστική πρόταση στα προβλήματα των συνανθρώπων μας. Επιπλέον μια ελάχιστη μόνιμη οικονομική συνδρομή των μελών μας θα πολλαπλασίαζε τις δυνατότητες παρέμβασης της κίνησης και θα βοήθαγε στον προγραμματισμό της δράσης της.

Τέλος καλό είναι να υπάρξουν γραπτές ή προφορικές αναφορές συντρόφων από διάφορες περιοχές του νόμου για ζητήματα που έχουν πέσει στην αντίληψη τους οι οποίες να περιλαμβάνουν μια μικρή στοιχειοθέτηση του προβλήματος και κάποιες προτάσεις για δράση. Είναι ζωτικό για την κίνηση μας οι άνθρωποι που μας εμπιστεύονται να μας εκλαμβάνουν ως συναγωνιστές να αγωνίζονται μαζί μας για την επίλυση των όποιων προβλημάτων. Άλλωστε δεν είμαστε αντιπρόσωποι των συμπολιτών μας, αυτόν τον ρόλο των αφήνουμε σε άλλους. Δικός μας στόχος είναι να αγωνιστούμε δίπλα τους και να ενώσουμε τις φωνές μας μαζί τους για ένα καλύτερο αύριο.

Εκτιμάμε πως οι αποφάσεις της συνέλευσης θα πρέπει να τύχουν ευρείας δημοσιοποίησης όχι μόνο στο νομό αλλά και γενικότερα στην Ελλάδα. Είναι πλέον γνωστό πως παρόμοιες κινήσεις υπάρχουν και σε άλλα μέρη της Ελλάδας, με μικρότερο ίσως εύρος δυνάμεων, αλλά το ίδιο σημαντικές στην υπόθεση της επαναστατικής αριστεράς.

Αγωνιστικό χρέος λοιπόν και πολιτική αναγκαιότητα των καιρών οι συνεπείς ριζοσπαστικές δυνάμεις της αριστεράς να ανταλλάσσουν δημιουργικά εμπειρίες και διδασκόμενη η μία από την άλλη, να ταιριάξουν τον αγωνιστικό τους βηματισμό.

Δημοτική Ριζοσπαστική Αριστερή ΣΥσπείρωση

ΝΟμαρχιακή Ριζοσπαστική Αριστερή ΣΥσπείρωση

ΓΙΑ ΤΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΣΤΟ ΕΑΝΚΙ

Προς τον Πρόεδρο του Νομαρχιακού Συμβουλίου Ιωαννίνων.
Για συζήτηση στο Ν.Σ. της Δευτέρας 26/11/2007
Το πρόσφατο συμβάν (ατύχημα) στο ΕΑΝΚΙ (Κολυμβητήριο) ανέδειξε και αναδεικνύει μια σειρά προβλημάτων.

1. Το ΕΑΝΚΙ Ιωαννίνων λειτουργεί με Διάταγμα του 1988 το οποίο προβλέπει και το οργανωτικό πλαίσιο λειτουργίας του, με 15 τεχνικούς και 5 μέλη βοηθητικό προσωπικό, όπως σχετικά αναγράφεται. Σήμερα απασχολούνται 15 μόνιμοι και κάποιοι συμβασιούχοι με οχτάμηνες συμβάσεις, την επόμενη περίοδο θα συνταξιοδοτηθούν και άλλοι δύο υπάλληλοι.

2. Τα αθλητικά κέντρα διοικούνται από διοικητικά συμβούλια τα οποία διορίζονται από την εκάστοτε κυβέρνηση για ευνόητους λόγους. Ο τρόπος της εν λόγω συγκρότησής των έχει ως αποτέλεσμα. α)Να μην αναδεικνύονται τα ζητήματα λειτουργίας των αθλητικών χώρων. β) Οι ενδιαφερόμενοι πολίτες, οι γονείς και οι αθλούμενοι να μην γίνονται γνώστες των σχετικών θεμάτων.

3. Το 2007 οι δυνατότητες των εν λόγω χώρων είναι συγκεκριμένες και δεν έχουν καμιά σχέση με τα σημερινά δεδομένα αλλά και τις απαιτήσεις του συστήματος.
Στο Νομαρχιακό Συμβούλιο θα πρέπει να γίνει μία εκτεταμένη συζήτηση επί της λειτουργίας του εν λόγω κέντρου αλλά και των «υπόλοιπων αθλητικών κέντρων», όπου και θα πρέπει να αναδειχτούν τα στοιχεία που διαμορφώνουν την σημερινή κατάσταση. Αποτέλεσμα της οποίας είναι και το «ατύχημα» που συνέβη στις εγκαταστάσεις του ΕΑΝΚΙ.
Στην συζήτηση να εκφράσουν τις απόψεις των τα μέλη του Νομαρχιακού Συμβουλίου τα οποία είναι αλλά και έχουν διατελέσει μέλη των διοικητικών συμβουλίων του εν λόγω αθλητικού κέντρου αλλά και των διάφορων «αθλητικών κέντρων».

Προτάσεις:

Α) Το Νομαρχιακό συμβούλιο θα πρέπει να παρέμβει στο Υπουργείο, και να ζητήσει τα μέλη των «διοικητικών συμβουλίων» στα αθλητικά κέντρα να διορίζονται από το Ν.Σ.

Β) To Διάταγμα λειτουργίας του 1988 θα πρέπει να προσαρμοστεί στις νέες απαιτήσεις όπου και θα προβλέπονται οι ειδικότητες διάφορων κλάδων σύμφωνα με τα νέα δικαιώματα και υποχρεώσεις.

Γ) Στο νέο διάταγμα να προσδιορίζεται και η πλήρης διοικητική ανεξαρτησία των αθλητικών χώρων συνοδευόμενο από αντίστοιχο λειτουργικό διάγραμμα.

Δ) Άμεση παρέμβαση του Ν.Σ. για πρόσληψη του προσωπικού που προβλέπεται με το Διάταγμα του 1988 και χρηματοδότηση σύμφωνα με τους συντασσόμενους προϋπολογισμούς που συντάσσονται με την σύμφωνη γνώμη του Ν.Σ.

22/ 11/ 2007

Για την ΝΟΡΑΣΥ Κώστας Λούκας

Θέσεις για την κοινωνική ασφάλιση

ΔΡΑΣΥ-ΝΟΡΑΣΥ

Οι προγραμματικές δηλώσεις της ΝΔ και οι δηλώσεις Αναλυτή αποτελούν το προανάκρουσμα μιας μεγάλης επιδρομής στα ασφαλιστικά δικαιώματα, που προωθείται από την κυβέρνηση, την ΕΕ, τον ΣΕΒ, και το ΔΝΤ και θα ολοκληρωθεί με την ψήφιση ενός νέου νόμου.

Προσπαθούν να μας πείσουν ότι για τα προβλήματα που έχει σήμερα το ασφαλιστικό σύστημα φταίει:

1. Η επιδείνωση της αναλογίας εργαζομένων προς συνταξιούχους και η «δημογραφική γήρανση». Δε μας λένε όμως ότι η αναλογία αυτή επιδεινώνεται ακόμη περισσότερο από το πάνω από μισό εκατομμύριο άνεργους, και πάνω από ένα εκατομμύριο ανασφάλιστους εργαζόμενους, όπως αποσιωπούν ότι την ίδια στιγμή η παραγωγικότητα της εργασίας αυξάνει με υπερπολλαπλάσιους ρυθμούς, δημιουργώντας υπερσυσσώρεση αγαθών σε ένα σύστημα που δε μπορεί να μοιράσει δίκαια τον πλούτο που παράγουμε. Δε μας λένε επίσης, ότι οι προηγούμενες γενιές εργαζόμενων έχουν συμβάλλει με τις εισφορές τους και θα έπρεπε να υπάρχουν αρκετά μεγάλα χρηματικά αποθέματα στα ταμεία. Ότι όλοι αυτοί οι εργαζόμενοι που τους λένε τώρα ότι πρέπει να μειωθούν οι συντάξεις τους έχουν πληρώσει όλα τα προηγούμενα χρόνια τις εισφορές τους στα ταμεία και με το παραπάνω. Ταυτόχρονα, αποφεύγουν να μιλήσουν για το γεγονός ότι η ελαστική εργασία είναι στην συντριπτική της πλειοψηφία ανασφάλιστη εργασία και ότι η σημερινή ανεργία που προκαλούν είναι οι αιτίες των πιθανών προβλημάτων στα αποθεματικά του αύριο.
2. Τα μεγάλα ελλείμματα των ταμείων. Δε μας λένε, όμως, από πού προέρχονται αυτά τα ελλείμματα. Ότι από το 1950 και μετά τα ταμεία είναι υποχρεωμένα να αποταμιεύουν τα χρήματά τους στην τράπεζα της Ελλάδος, με τόκο 0-4% τη στιγμή που δανείζονται από αυτή με τόκο 30%. Η ρύθμιση αυτή ευθύνεται για το 35% του οικονομικού ελλείμματος των ασφαλιστικών ταμείων. Δε μας λένε ότι το κράτος αρνείται να καταβάλλει τις εισφορές που οφείλει προς τα ασφαλιστικά ταμεία, και σα να μην έφτανε αυτό, στο όνομα της ανάπτυξης διαγράφει και τις οφειλές των μεγαλοεπιχειρηματιών. Το υποχρεωτικό τζογάρισμα στο χρηματιστήριο κόστισε στα ταμεία μεταξύ 1999-2001 περίπου το 25% των αποθεματικών τους! 10 δις ευρώ οφείλει το κράτος στα ταμεία από το 2002, ενώ στον πρόσφατο προϋπολογισμό η κρατική χρηματοδότηση υπολείπεται κατά 3,3 δις ευρώ! Άλλα 4-6 δις ευρώ εκτιμάται ότι χάνουν τα ταμεία ετησίως από την εισφοροδιαφυγή των εργοδοτών! Οι απώλειες από τα δομημένα ομόλογα που εγκαινίασε η κυβέρνηση της ΝΔ το 2005 υπολογίζονται περίπου στο 15% των αποθεματικών. Δε μας λένε σε τελική ανάλυση ότι αν το σύστημα λειτουργούσε κανονικά όλα τα προηγούμενα χρόνια, το κράτος και οι μεγαλοεπιχειρηματίες πληρώνανε τις εισφορές τους κανονικά, τα χρήματα αποταμιεύονταν με κανονικά επιτόκια, δε θα υπήρχε κανένα οικονομικό πρόβλημα στα ταμεία. Παράλληλα πάνω από 40 δις € είναι η αξία της μαύρης εργασίας στην Ελλάδα (20% του ΑΕΠ) στη δεύτερη θέση, δηλαδή, της Ε.Ε μετά τη Βουλγαρία (35% του ΑΕΠ), με όλες τις συνέπειες που συνεπάγεται αυτό για τις απώλειες των ταμείων .
3. Οι μεγάλες συντάξεις που παίρνουν οι δημόσιοι υπάλληλοι. Δε μας λένε, όμως, για τις μεγαλύτερες εισφορές που πληρώνουν οι Έλληνες εργαζόμενοι για μια σύνταξη που αναπληρώνει τις αποδοχές μόνο κατά 50% περίπου. Όσο για την επικουρική σύνταξη που προέρχεται από τα ταμεία Αρωγής και Μετοχικό, αυτή είναι αποκλειστικά από τα χρήματα των δημοσίων υπαλλήλων που όχι μόνο δεν τα επιχορηγεί το κράτος, αλλά συστηματικά και αδιάκοπα τα λεηλατεί και τα καταληστεύει.

Ανατριχιάζει κανείς όταν διαβάζει το νόμο 1611 του 1950, τον πρώτο νόμο που καθόρισε το τι θα γίνει με τα αποθεματικά των ασφαλιστικών οργανισμών, που λέει επί λέξει ότι: «τα πλεονάσματα των ασφαλιστικών ταμείων κατατίθενται εις την Τράπεζα της Ελλάδος, η οποία υποχρεούται να τα διοχετεύσει μέσω των εμπορικών τραπεζών δια την πρόοδον και την ανάπτυξιν της ελληνικής βιομηχανίας και του ελληνικού εμπορίου». Αυτός ο νόμος ισχύει ακόμη και σήμερα.

Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να περιμένουν πότε και πώς θα εκδηλωθεί αυτή η επίθεση, πότε και πώς θα ανακοινωθεί το πόρισμα της Επιτροπής Σοφών ή θα κατατεθεί ο νόμος. Από σήμερα πρέπει να ξεδιπλώσουν μαζικούς, συντονισμένους κι αποφασιστικούς αγώνες, με κέντρο τους χώρους δουλειάς, τα σωματεία, τις συνελεύσεις, σε κάθε χώρο για την απόκρουση της επίθεσης, την υπεράσπιση και διεύρυνση των ασφαλιστικών τους δικαιωμάτων. Να απαιτήσουν την αναδιανομή του πλούτου που παράγεται σήμερα στη χώρα μας με πιο δίκαιο τρόπο διεκδικώντας πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς τους και αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης για όλους τους πολίτες.

Γι’ αυτό και εμείς,

· Αντιπαλεύουμε την πολιτική και της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, που ψήφισαν αντιασφαλιστικούς νόμους (Σιούφα, Ρέππα κ.λ.π.), εφάρμοσαν ο ένας τους νόμους του άλλου, ενοποίησαν προς τα κάτω τα ταμεία, μείωσαν τις συντάξεις, αύξησαν το ποσοστό των αποθεματικών που επενδύεται σε μετοχές υψηλού ρίσκου και σύνθετα χρηματιστηριακά προϊόντα.

· Αντιπαλεύουμε τις επιλογές της ΕΕ στην ασφάλιση, απαιτώντας μη εφαρμογή και απειθαρχία του ελληνικού κράτους απέναντι στις αντεργατικές προτάσεις της. Η υπεράσπιση των ασφαλιστικών αναγκών μας είναι αδύνατη χωρίς αντιπαράθεση με την ΕΕ και τις δεσμεύσεις που επιβάλλει η συμμετοχή σε αυτήν.

· Απαιτούμε την επιστροφή όλων των χρημάτων που «νόμιμα» καταληστεύτηκαν από τους εργοδότες, τις τράπεζες και το κράτος ήδη από τη δεκαετία του ΄50. Είμαστε αντίθετοι στο χρηματιστηριακό τζόγο, την ιδιωτικοποίηση της ασφάλισης και την ελεύθερη αγορά. Στις ανταποδοτικές και κεφαλαιοποιητικές ασφαλιστικές αρχές συνολικά, και όχι απλώς στις ακραίες εκδηλώσεις τους.

· Απαιτούμε ένα συνολικό πλαίσιο ασφαλιστικά προστασίας και μια κοινωνία που θα έχει ως επίκεντρο τις εργατικές ανάγκες κι όχι έναν ασφαλιστικό θεσμό που απλώς θα απαλύνει τις συνέπειες της αντεργατικής πραγματικότητας, την ελεύθερης αγοράς και της μισθωτής εκμετάλλευσης.

· Αγωνιζόμαστε για να μπει φραγμός σε κάθε μέτρο που χειροτερεύει τη θέση των εργαζομένων, για να αποκρουστεί κάθε αντιασφαλιστική ρύθμιση σε κάθε χώρο. Ωστόσο, δε μας καλύπτει η σημερινή κατάσταση ούτε το «κράτος πρόνοιας» του χθες και το λεγόμενο «ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο». Γι’ αυτό διεκδικούμε, παράλληλα, μέτρα που βελτιώνουν τη θέση μας και ικανοποιούν τις ανάγκες μας και πηγαίνουν πολύ πιο πέρα.

· Διεκδικούμε την κάλυψη των όλων των χρεών που έχει το κράτος και οι εργοδοσία προς τα ασφαλιστικά ταμεία. Παράλληλα την εξασφάλιση πραγματικού πληρωτέου μισθού στα 1400€ χωρίς καμία επιπλέον φορολογική επιβάρυνση και την επαρκή κάλυψη των ασφαλιστικών εισφορών. Την κατοχύρωση του 35ωρου-5ήμερου-7ώρου. Επίδομα ανεργίας ίσο με το κατώτερο μισθό του ανειδίκευτου εργάτη για όλο τον χρόνο της ανεργίας. Σύνταξη για όλους με βάση το 100% του μισθού της τελευταίας χρονιάς του συνταξιούχου ως εργαζόμενου και όχι κάτω από το κάθε φορά βασικό μισθό της γενικής συλλογικής σύμβασης εργασίας. Κοινωνικό μισθό για τους ανίκανους για εργασία που δεν θα αντικαθιστά τα διάφορα κρατικά επιδόματα- όπως υποστηρίζουν οι νεοφιλελεύθεροι και οι σοσιαλφιλελεύθεροι- αλλά θα τα συμπληρώνει με στόχο μια αξιοπρεπής διαβίωση για όλους.

Θεωρούμε ότι η κοινωνική ασφάλιση είναι δικαίωμα κάθε εργαζόμενου, δημόσιο κοινωνικό αγαθό και υποχρέωση του κράτους, ότι στην κοινωνική προστασία δεν έχουν θέση οι νόμοι της αγοράς και του κέρδους και στην ασφάλιση ο πρώτος λόγος ανήκει στις εργατικές ανάγκες.

Σ’ ένα τέτοιο ενιαίο μέτωπο πρέπει να βρεθούν όλοι οι εργαζόμενοι, νέοι και μεγαλύτεροι, Έλληνες και μετανάστες, ιδιωτικού και δημόσιου τομέα. Η αντιασφαλιστική επίθεση μας πλήττει όλους και μόνο ο ενιαίος αγώνας και η αλληλεγγύη μπορεί να οικοδομήσουν αποτελεσματικό μέτωπο αντίστασης.

Καλούμε όλους τους εργαζομένους να παλέψουν μέσα από τα σωματεία τους για το ξεδίπλωμα μεγάλων και μαχητικών αγώνων για να πετύχουν όλα τα παραπάνω και δεσμευόμαστε να υποστηρίξουμε τον αγώνα τους αυτό με κάθε μας δύναμη.

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ
ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ