Παρασκευή, Φεβρουαρίου 11, 2011

Επιτυχημένη συγκέντρωση πραγματοποίησε η δημοτική κίνηση «ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ δήμου Πρέβεζας»

με θέμα «καπιταλιστική κρίση και η απάντηση του εργατικού κινήματος και της αριστεράς».



Ο Τασιάκος Χρήστος, μέλος της πρωτοβουλίας οικονομολόγων παρουσίασε του λόγους της κρίσης επικεντρώνοντας στο ζήτημα της υπερσυσσώρευσης  του κεφαλαίου  και της πτώσης του μέσου ποσοστού κέρδους των καπιταλιστών. Θεωρούμε την κρίση, κρίση του ίδιου του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής τόνισε και όχι μια κρίση διαχείρισης ή κρίση μόνο του χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Αφού ανέλυσε τη δομική ουσιαστικά κρίση του καπιταλισμού, παρουσίασε ένα αναγκαίο πρόγραμμα πάλης που πρέπει να προβληθεί από το εργατικό κίνημα και την αριστερά. Το πρόγραμμα αυτό περιλαμβάνει τον αγώνα για την πτώση  όλων των κυβερνήσεων (τωρινή και μελλοντικές) που υπηρετούν το μνημόνιο, ένα πρόγραμμα που θα απαιτήσει καμιά απόλυση, αύξηση των μισθών και των συντάξεων, μόνιμη λιγότερη και σταθερή εργασία για όλους, δημόσια δωρεάν παιδεία και υγεία, μέσω της διαγραφής του χρέους, την έξοδο από το ευρώ ,την ΟΝΕ και τη Ε.Ε,  με το πέρασμα στο δημόσιο των τραπεζών των μεγάλων στρατηγικών επιχειρήσεων και υποδομών καθώς και των επιχειρήσεων που κλείνουν, χωρίς αποζημίωση, δήμευση της εκκλησιαστικής περιουσίας, κατάργηση των φόρων για τους ανέργους και αναλογική φορολόγηση των κερδών και του συσσωρεμένου πλούτου. Δήμευση των περιουσιών όσων επιχειρήσεων που προχωρούν σε απολύσεις
Ο Ηλίας Νίκος, μέλος του Δ.Σ. του Εργατικού Κέντρου Ιωαννίνων, έκανε μια ιστορική αναδρομή για την ΓΣΕΕ και ανέλυσε με γλαφυρό τρόπο τη σημερινή προδοτική της στάση σε βάρος των συμφερόντων των εργαζομένων. Τόνισε ότι η αναγκαιότητα μιας μαχητικής εργατικής αντιπολίτευσης και της ταξικής ανασυγκρότηση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος περνά μέσα από τους ίδιους τους εργαζόμενους, τους ανέργους και τη νεολαία και όχι από την εργατική αριστοκρατία των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ ή από την αριστερή γραφειοκρατία (ηγεσία του  ΠΑΜΕ), που θεωρεί εχθρό όποιον δεν συμφωνεί μαζί της, με δυσδιάκριτα όρια μεταξύ κόμματος- μετώπου- συνδικάτου και κινήματος.
Κάλεσε σε μια νέα αγωνιστική ταξική ενότητα στη βάση της εργαζόμενης πλειοψηφίας και της νεολαίας, σε ανυπακοή στα εκβιαστικά διλήμματα του ΣΕΒ, της κυβέρνησης και τρόικας. Άμεσα πρέπει να πραγματοποιηθούν συνελεύσεις πρωτοβάθμιων σωματείων, επιτροπών αγώνα για να μπλοκαριστεί και να ανατραπεί ο αντεργατικός οδοστρωτήρας. Από αυτή τη σκοπιά πρέπει να δοθεί και η μάχη της 24ωρης απεργίας στις 23 ΦΛΕΒΑΡΗ.
Αμέσως μετά ακολούθησε μεγάλος αριθμός ερωτήσεων και πλούσια συζήτηση, όπου εκφράστηκε η αναγκαιότητα ενός άμεσου πολιτικού αντικαπιταλιστικού προγράμματος πάλης το πώς αυτό θα εκλαϊκευτεί (να γίνει λιανά), ώστε να μπορέσει να γίνει μάχιμη και ορατή απάντηση της εργατικής τάξης απέναντι στην επίθεση του κεφαλαίου.

Δημοσίευση σχολίου