Κυριακή, Δεκεμβρίου 19, 2010

Ή ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ή Η ΕΡΓΑΤΙΑ...

Ανακοίνωση της Αριστερής Παρέμβασης στην Ήπειρο

Η Αριστερή Παρέμβαση στην Ήπειρο χαιρετίζει τους χιλιάδες εργαζόμενους της περιοχής μας που δώσανε μαχητικό παρών τόσο στις απεργιακές συγκεντρώσεις της 15/12 όσο και την μεγάλη συμμετοχή των εργαζομένων στην απεργία στον δημόσιο, και στον ιδιωτικό τομέα.
Η συμμετοχή στην απεργία αλλά και η συμμετοχή στις συγκεντρώσεις και στις διαδηλώσεις αν δεν ήτανε η μεγαλύτερη της μεταπολίτευσης, ίσως είναι από τις μεγαλύτερες.
Όλοι ξέρουμε ποιος οδήγησε τόσο πολύ κόσμο στους δρόμους. Η φτώχια, η ανεργία, η ακρίβεια, η εργασιακή ανασφάλεια, η οικονομική τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς, οι συντάξεις πείνας, η καταστολή στους δρόμους. Όλα στο όνομα του χρέους. Στην πραγματικότητα στο ξεπέρασμα της κρίσης προς όφελος των καπιταλιστών
Η αυστηρή εφαρμογή των όρων του μνημονίου από την υποτελή κυβέρνηση Παπανδρέου στο ΔΝΤ, την Ευρωπαϊκή τράπεζα και τους γερμανούς, εξυπηρετεί την πολιτική του Κεφαλαίου, ντόπιου και ξένου. Είτε με την φορολογία των μισθωτών και τις δικές τους φοροαπαλλαγές, είτε με την κατακρεούργηση των εργασιακών δικαιωμάτων. Με την παράδοση της υγείας και της παιδείας στο ιδιωτικό κεφάλαιο, με την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας έναντι πινακίου φακής. Τέλος με το ζεστό δωρεάν χρήμα στις τράπεζες, για τον δανεισμό μας και τον δανεισμό του δημοσίου χρέους, οδήγησαν κάθε εργατικό νοικοκυριό στην χρεοκοπία, στην ανεπίσημη χρεοκοπία της Ελλάδας.
Οι σύγχρονοι Κουίσλινγκ χωρίς τους πολιτικούς συμμάχους τους (ΝΔ, ΛΑΟΣ, Ντόρα, ΔΗΑΡΙ ) και την συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ , θα δυσκολευόταν πολύ να πείσουν την κοινωνία και να εφαρμόσουν αυτήν την πολιτική.
Οι εργαζόμενοι πρέπει να καταλάβουν, ότι οι καπιταλιστές αυτήν την πολιτική ξέρουν και αυτή την πολιτική θα συνεχίσουν. Είναι η πολιτική που προσπαθεί να δώσει τα πάντα στο κεφάλαιο: Περιβάλλον (Δάση-Λίμνη-Αστικό πράσινο-Πέρδικα-ΧΥΤΑ στο Ελληνικό, Καρβουνάρι), Υγεία, Παιδεία, Συνεταιριστικές επιχειρήσεις (ΔΩΔΩΝΗ) κλπ.
Προϋπόθεση για την επίτευξη των στόχων αυτών είναι η υποτίμηση της εργατικής δύναμης είτε με την αυξανόμενη ανεργία, είτε με την μείωση των μισθών, μας επιστρέφουν ένα αιώνα πίσω με τον πρόσφατο νόμο για τις ελεύθερες απολύσεις, την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, την μείωση της αξίας της εργατικής δύναμης. Ο στόχος τους ένας, να μην μειωθεί το ποσοστό κέρδους του κεφαλαίου. Κι ας δημιουργούν φτώχεια και πείνα παντού στην κοινωνία.
Η τελευταία απεργία και οι πρόσφατες εκλογές ξαναγεννούν την ελπίδα στις λαϊκές μάζες ότι πρέπει να φύγει η κυβέρνηση αυτή, μαζί με όλους τους συμμάχους της τόσο τους ντόπιους αλλά και την ΕΕ, το ΔΝΤ. Αλλά και να αλλάξει η πολιτική αυτή που έκανε του πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους, που το ελληνικό κεφάλαιο (Βιομηχανικό και τραπεζικό) ήταν το 2ο παγκόσμια σε κερδοφορία αλλά μας βύθισε στην καπιταλιστική οικονομική κρίση.
Να υπενθυμίσουμε τι λέγαμε στην διακήρυξη μας:

‑­
Για μια οικονομία στις ανάγκες του λαού και του τόπου
Ανατροπή του αντεργατικού προγράμματος σταθερότητας και του μνημονίου
Άρνηση πληρωμής και διαγραφή του χρέους, εκτός αυτού προς τα ασφαλιστικά ταμεία
Έξοδος απ’ την ΟΝΕ και την ΕΕ, αποδέσμευση απ’ όλους τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς – μηχανισμούς όπως είναι το ΔΝΤ, το ΝΑΤΟ κ.α.
Εθνικοποίηση χωρίς αποζημίωση των τραπεζών, των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας και των μεγάλων επιχειρήσεων και λειτουργία τους με εργατικό έλεγχο
Χωρισμός κράτους – εκκλησίας, από-υπαλληλοποίηση των ιερέων και της εκκλησιαστικής ιεραρχίας, δήμευση της περιουσίας της
Χάρισμα – διαγραφή των χρεών για την πρώτη κατοικία σε όλους τους εργαζόμενους
Ρύθμιση των χρεών προς τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, χάρισμα – διαγραφή χρεών στα υπερχρεωμένα νοικοκυριά που το εισόδημά τους βρίσκεται στα όρια της φτώχειας
Η πάλη της εργατικής τάξης, των εργαζόμενων στρωμάτων και της αγροτιάς θα πρέπει να συνεχιστεί μέχρι την επιβολή αυτών των στόχων σε όλη την ελληνική κοινωνία. Οι αγώνες μας να ενοποιούνται στην ανατροπή αυτής της πολιτικής και στην οικοδόμηση μιας άλλης κοινωνίας, απελευθερωμένη από τα δεσμά της μισθωτής δουλείας, « των ελεύθερα συνεταιρισμένων παραγωγών».
Το εργατικό κίνημα σήμερα κιόλας πρέπει να απομονώσει την ρεφορμιστική ηγεσία των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ ως εκπροσώπους του μνημονίου στα όργανα της εργατικής τάξης, να προχωρήσει σε Γενικές Συνελεύσεις των πρωτοβάθμιων σωματείων και να μεθοδεύσει την πάλη για την ικανοποίηση των αιτημάτων, την ανατροπή των συσχετισμών υπέρ των ταξικών δυνάμεων.
Μέσα από τον συντονισμό των σωματείων μπορεί και πρέπει να αναπτυχθούν οι αγώνες, που θα ενώσουν τους εργαζόμενους σε ταξική κατεύθυνση, θα ανατρέψουν αυτήν την πολιτική του μνημονίου και θα επιβάλλουν τους δικούς τους όρους για μια άλλη κοινωνία: χωρίς εκμεταλλευτές, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης, του μοιράσματος του πλούτου σε όλους .
Δημοσίευση σχολίου