Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 06, 2010

Μετά την ΜΕΒΓΑΛ η ΔΩΔΩΝΗ;;;


Στους καιρούς της κρίσης, της δικτατορίας του Μνημονίου και του ΔΝΤ το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό και στο τέλος το μεγαλύτερο τα τρώει όλα και γίνεται τεράστιο. Αυτό συμβαίνει και με την εξαγορά της ΜΕΒΓΑΛ από την VIVARTIA-ΔΕΛΤΑ που δημιουργεί ένα κολοσσό που θα καθορίσει μονοπωλιακά τους όρους του παιχνιδιού.

Άμεσα χαμένοι βγαίνουν οι εργαζόμενοι και των δυο εταιριών, ιδιαίτερα οι 1200 εργαζόμενοι της ΜΕΒΓΑΛ που θα πέσει πάνω τους ο πέλεκυς των περικοπών και των αναπροσαρμογών.  Χαμένοι θα βγουν και οι κτηνοτρόφοι καθώς σε μονοπωλιακές συνθήκες δεν θα έχουν περιθώρια ελιγμών και παζαρέματος των τιμών. Χαμένοι και οι καταναλωτές για τους ίδιους λόγους: Η ελευθερία της επιλογής των εμπορευμάτων δεν είναι τόσο ελευθέρια καθώς καθορίζεται μονοπωλιακά από τον κυρίαρχο του παιχνιδιού και κάπως έτσι θα τρώμε σκονόγαλο για φρέσκο…  

Τώρα όλες οι πληροφορίες συγκλίνουν πως έχει σειρά η ΔΩΔΩΝΗ. Η οποία αποτελεί ένα εμπόδιο
για τα μονοπώλια, τις πολυεθνικές και τα καρτέλ. Καθώς αποτελεί ένα ανοικτό πεδίο διεκδίκησης τιμών- σχετικά αξιοπρεπών για τους κτηνοτρόφους και συνθηκών εργασίας σχετικά ανθρώπινων για τους εργαζόμενους - με προϊόντα ποιοτικά για τους καταναλωτές.  Ένα πεδίο που το κοινωνικό επικαθορίζει εν πολλοίς τις εξελίξεις, δίχως να χάνει σε παραγωγικότητα, απεναντίας μάλιστα.

Αυτό το εμπόδιο που μπορούσε κάτω από μια άλλη συνεταιριστική βάση- με βάση τον πρωτοβάθμιο παραγωγικό συνεταιρισμό- και με στήριξη από το κράτος, να εξελιχθεί σε πραγματικό αντίπαλο δέος για τα μονοπώλια, τις πολυεθνικές και τα καρτέλ.  

Ο οδοστρωτήρας του μεγάλου κεφαλαίου, ο οδοστρωτήρας της ΕΕ-ΔΝΤ-μνημονίου που θα σμπαραλιάσει τα πάντα στο διάβα μπορεί, πρέπει και θα σταματήσει. Με ένα λαϊκό, εργατικό και κτηνοτροφικό κίνημα που θα βάζει μπροστά τα εργατικά και κοινωνικά δικαιώματα, την παραγωγικότητα που μας προσφέρει ένα περιβάλλον, εργασιακές συνθήκες και ένα αστεακό τοπίο που οι εργαζόμενοι θα χαίρονται το κόπο τους και όχι μια παραγωγικότητα, μια οικονομία, ένα σύστημα, πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό που θα ικανοποιεί τις ανάγκες του κεφαλαίου.


Η Αριστερή παρέμβαση στην ΗΠΕΙΡΟ αγωνίζεται και θα αγωνίζεται και την επόμενη των εκλογών για την ύπαρξη ενός τέτοιου λαϊκού, εργατικού και κτηνοτροφικού κινήματος. Για να παραμείνει ο κόπος στα χέρια των άμεσων παραγωγών. Για να δοθεί  η ΔΩΔΩΝΗ στον πρωτοβάθμιο παραγωγικό συνεταιρισμό, έχοντας την στήριξη του κράτους.     

Ιωάννινα 6 Σεπτέμβρη  2010


ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟ
Δημοσίευση σχολίου